Πέθανε ο σπουδαίος τραγουδιστής Λάκης Χαλκιάς
Ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της ελληνικής παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. Με μια πορεία που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ελληνικό τραγούδι και έγινε σημείο αναφοράς για πολλές γενιές καλλιτεχνών.
Την είδηση του θανάτου του Λάκη Χαλκιά, με το τεράστιο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική, γνωστοποίησε η οικογένειά του με μια λιτή ανάρτηση στη σελίδα του στο Facebook.
Γεννημένος στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943, ο Λάκης Χαλκιάς (πραγματικό όνομα: Μιχάλης Χαλκιόπουλος) έφερε στους ώμους του τη βαριά κληρονομιά της μεγαλύτερης ίσως μουσικής οικογένειας της χώρας. Ήταν η τέταρτη γενιά της θρυλικής δυναστείας των Χαλκιάδων και γιος του ξακουστού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά.
Η επαφή του με τη μουσική ξεκίνησε πρακτικά από την κούνια, ενώ ήδη από την ηλικία των 7 ετών άρχισε να ασχολείται ενεργά με το τραγούδι. Πολυοργανίστας εκ φύσεως, έμαθε να παίζει άψογα κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.
16 ετών: Ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός, εντυπωσιάζοντας με την ωριμότητά του.
18 ετών: Ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους στην εμβληματική εταιρεία Columbia, με δημιουργίες του Θεόδωρου Δερβενιώτη και του Κώστα Βίρβου.
Τη «χρυσή» δεκαετία του 1960 (1961-1967), το ταλέντο του τον έφερε στα πάλκα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου: συνεργάστηκε με μεγαθήρια όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ενώ συνυπήρξε με ρεμπέτες-ορόσημα όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης. Παράλληλα, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, περιοδεύοντας τα καλοκαίρια με το οικογενειακό συγκρότημα σε παραδοσιακά πανηγύρια και γιορτές της υπαίθρου.
Η πορεία στο εξωτερικό και η σύμπραξη με τον Γιάννη Μαρκόπουλο
Η περίοδος 1967-1971 τον βρήκε στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου το καλλιτεχνικό του εκτόπισμα φάνηκε μέσα από τη συνεργασία του με τον παγκοσμίου φήμης ηθοποιό Άντονι Κουίν, σε τηλεοπτική παρουσίαση του «Ζορμπά» (σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη) για δίκτυο του Σακραμέντο της Καλιφόρνιας.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1971, η καριέρα του απογειώθηκε μέσα από τη μνημειώδη συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Ο Λάκης Χαλκιάς έγινε η φωνή εμβληματικών έργων που καθόρισαν την εποχή, όπως:
- O Στρατής Θαλασσινός (σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη)
- Θητεία (Μάνος Ελευθερίου)
- Μετανάστες (Γιώργος Σκούρτης)
- Θεσσαλικός Κύκλος (Κώστας Βίρβος)
Το 1974, η ιστορική περιοδεία στην Αμερική με το συγκρότημα του Γιάννη Μαρκόπουλου, στο πλευρό του Νίκου Ξυλούρη και του Χαράλαμπου Γαργανουράκη, τον έφερε να τραγουδά σε μυθικούς χώρους όπως το Carnegie Hall και το Lincoln Center της Νέας Υόρκης, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στην ομογένεια.
Ένα ανεξάντλητο πολιτιστικό αποτύπωμα
Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα που τόλμησε να «παντρέψει» το δημοτικό, το ρεμπέτικο και το λεγόμενο έντεχνο λαϊκό τραγούδι. Το 1984 δέχτηκε την πρόταση να μελοποιήσει αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου, ενώ τον ίδιο χρόνο εμφανίστηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού με την «Οδύσσεια» του Ν. Καζαντζάκη σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη. Η ζωντανή καλλιτεχνική του δραστηριότητα υπήρξε ιλιγγιώδης, αριθμώντας πάνω από 2.000 συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τις οποίες υπολογίζεται ότι παρακολούθησαν περισσότεροι από 9,5 εκατομμύρια θεατές.
Πολιτικά, υπήρξε πάντα ταγμένος και συνεπής στα πιστεύω του, όντας σταθερά στο πλευρό του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ), με το οποίο είχε κατέλθει και ως υποψήφιος βουλευτής στις εθνικές εκλογές του 2007. Μια «πολυεδρική ερμηνευτική προσωπικότητα, με σπάνιο μέταλλο και πλούσια εκφραστική γκάμα, που σέρνει μαζί της καταβολές αιώνων».
Το έργο του Λάκη Χαλκιά αποτελεί μια ανεξίτηλη πολιτιστική παρακαταθήκη, που θα συνεχίσει να ενώνει το χθες με το αύριο της ελληνικής μουσικής ιστορίας.
