“Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα” του Λόρκα θα παρουσιάσει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου
Το θεατρικό έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα “Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα”, θα παρουσιάσει το φετινό καλοκαίρι στο φεστιβάλ “Μικρασιάτικα 2026” ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιάννη Σαρηγιάννη.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί ως αφιέρωμα στον κορυφαίο Ισπανό ποιητή και θεατρικό συγγραφέα, με αφορμή τα 90 χρόνια από τον θάνατο του.
«Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» γράφτηκε το 1936. Λίγο αργότερα ο ίδιος ο Λόρκα δολοφονείται από το φρανκικό καθεστώς και το έργο απαγορεύεται στην Ισπανία για σχεδόν τριάντα χρόνια. Τι ήταν εκείνο που έκανε αυτό το έργο τόσο επικίνδυνο; Ίσως γιατί μέσα σε ένα σπίτι χωρίς άντρες, ο Λόρκα αποκάλυψε με τρομακτική ακρίβεια τον ίδιο τον μηχανισμό της εξουσίας.
Εννέα γυναίκες ζουν αποκλεισμένες μέσα σε έναν ασφυκτικό κόσμο πένθους, σιωπής και επιτήρησης. Η Μπερνάρντα Άλμπα μετατρέπει το σπίτι σε έναν τόπο απόλυτου ελέγχου, όπου η επιθυμία απαγορεύεται, το σώμα καταστέλλεται και ο φόβος γίνεται καθημερινός νόμος. Κανένας άντρας δεν εμφανίζεται ποτέ επί σκηνής. Κι όμως, η πατριαρχία υπάρχει παντού.
Στη νέα σκηνική προσέγγιση του Γιάννη Σαρηγιάννη, το έργο μεταφέρεται από τον κοινωνικό ρεαλισμό σε ένα σκοτεινό, ποιητικό και τελετουργικό σύμπαν, όπου οι γυναίκες λειτουργούν σαν ένας ενιαίος χορός σωμάτων, εγκλωβισμένων ανάμεσα στην επιθυμία και την απαγόρευση.
Η παράσταση αντλεί στοιχεία από: -το χοροθέατρο, -τη σύγχρονη σωματική έκφραση, -τη φεμινιστική δραματουργία, και την ψυχαναλυτική ανάγνωση του έργου. Το σπίτι της Μπερνάρντα δεν παρουσιάζεται ως ρεαλιστικός χώρος αλλά ως ψυχικό τοπίο. Ένας μηχανισμός ελέγχου που γεννά σιωπή, καταπίεση και βία. Σήμερα, σε μια εποχή όπου ο φόβος, η κοινωνική απομόνωση και η αίσθηση αδιεξόδου επιστρέφουν με νέες μορφές, το έργο του Λόρκα μοιάζει ξανά επικίνδυνο. Γιατί εξακολουθεί να μιλά: για την εξουσία πάνω στο σώμα, για την καταστολή της επιθυμίας, για την κοινωνική βία, αλλά και για την ανάγκη εξέγερσης απέναντι σε κάθε μορφή εγκλεισμού.
Μέσα από μια σύγχρονη εικαστική και σωματική γλώσσα, η παράσταση επιχειρεί να μετατρέψει τη σκηνή σε τόπο συλλογικής μνήμης, καταπίεσης αλλά και αντίστασης.
Περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές, τις ημερομηνίες και το πλήρες καλλιτεχνικό υλικό της παράστασης θα ανακοινωθούν σύντομα.
