Λευκάκια Αργολίδας: Με άλογα η περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου
Το έθιμο της περιφοράς της εικόνας του Αγίου Γεωργίου με άλογα αναβίωσε για μια ακόμα χρονιά στα Λευκάκια Ναυπλίου, την Τετάρτη 22 Απριλίου, παραμονή της εορτής του Αγίου.
Με αυτόν τον τρόπο οι κάτοικοι του χωριού τιμούν τον “καβαλάρη” Άγιο που σύμφωνα με την παράδοση σκότωσε τον δράκο.
Νωρίτερα, στο φερώνυμο ναό του Αγίου Γεωργίου τελέστηκε ο πανηγυρικός εσπερινός από τον ερέα Μιχαήλ Καλαμαρά, παρουσία πολλών κατοίκων της κοινότητας ενώ έξω από την εκκλησία, περίμεναν οι ιππείς με τα άλογα για να περιφέρουν και να συνοδεύσουν την εικόνα στους δρόμους του χωριού.
Ο Άγιος Γεώργιος
Ο Άγιος Γεώργιος (280 – 23 Απριλίου 303) τιμάται από την Ορθόδοξη, την Ρωμαιοκαθολική, την Αγγλικανική, την Λουθηρανική και την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. Ήταν Έλληνας στρατιωτικός του ρωμαϊκού στρατού, με καταγωγή από την Καππαδοκία και υπηρετούσε ως αξιωματικός επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ο Άγιος Γεώργιος καταδικάστηκε σε θάνατο, επειδή δεν απαρνήθηκε την χριστιανική του πίστη και αργότερα αγιοκατατάχθηκε ως χριστιανός μάρτυρας.
Αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Η μνήμη του τιμάται στις 23 Απριλίου για τις Εκκλησίες που ακολουθούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο, ενώ όταν η ημέρα αυτή είναι πριν την Ανάσταση, η εορτή του Αγίου Γεωργίου μετατίθεται και τελείται την Δευτέρα της Διακαινησίμου.
Ο Άγιος Γεώργιος, όπως και στο Βυζάντιο, έγινε ο προστάτης και Τροπαιοφόρος Άγιος του Ελληνικού Στρατού, έπειτα από την απελευθέρωση του ελληνικού γένους. Έτσι, στην εικόνα του δράκου είδαν τον Τούρκο κατακτητή, που σκοτώνεται από τον Άγιο. Η απεικόνισή του αυτή εμφανίζεται στην αγιογραφία από τον 12ο αιώνα και μετά.
Ο Άγιος Γεώργιος θεωρείται προστάτης του Πεζικού και του Στρατού Ξηράς, ενώ είναι και ο προστάτης Άγιος της Αγγλίας. Επίσης, θεωρούνταν Άγιος προστάτης των Σταυροφόρων και των Προσκόπων.
Ως τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές θαυμάσιες διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για τον φόνο του δράκοντα και της σωτηρίας της βασιλοπούλας.
Το θηρίο αυτό φυλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα στη Λιβύη και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Ολόκληροι στρατοί είχαν αντιταχθεί με αυτό το τέρας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας, την οποία έσωσε ο Άγιος Γεώργιος, φονεύοντας τον δράκο.
