Θρησκευτικός και προσκυνηματικός τουρισμός από την Αργολίδα στην Ανατολική Μάνη – Έπεται στο Βόλο και το Πήλιο
Μία όμορφη εμπειρία είχαμε όσοι ταξιδέψαμε την Κυριακή στις ομορφιές της ιστορικής Μάνης. Στους πρόποδες του Ταϋγέτου διασχίζοντας καταπράσινα τοπία, δίπλα στον ποταμό Ευρώτα, προσκυνήσαμε στην Ιερά Μονή Παναγίας Αμπελακίου.
Συμμετείχαμε στην θεία λειτουργία της γυναικείας μοναστικής αδελφότητας, λαμβάνοντας την χάρη της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της «Μακελαρίτισσας».
Φτάνοντας στην Ανατολική Μάνη, η ιστορική σημαιοστόλιστη Αρεόπολη απλωνόταν μπροστά μας!
Εκεί στις 17 του Μάρτη στον ναό των Ταξιαρχών ορκίστηκαν οι αγωνιστές του 21′ με αρχηγούς τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τον Κολοκοτρώνη, υψώνοντας για πρώτη φορά την ελληνική λευκή σημαία με το μπλε σταυρό στη μέση, και ενδιάμεσα το «Νίκη ή Θάνατος» μιας και η Μάνη ήταν πάντα ελεύθερη, και το «Ταν ή επί Τας» είς ένδειξη ευγνωμοσύνης και πατριωτισμού των απογόνων τους Σπαρτιατών.
Ο ιερέας και πρωτοσύγκελος της ιεράς Μητροπόλεως Μάνης πατήρ Συμεών Λαμπρινάκος, ως άλλος θεοδόχος Συμεών, μας πρόσμενε και μας υποδέχτηκε με πολύ αγάπη, μεταφέροντάς μας στον χρόνο των ιστορικών αυτών στιγμών που διαδραματίστηκαν στον ευλογημένο αυτό τόπο!
Η θαυματουργική εικόνα των Ταξιαρχών και το Άγιο Δισκοπότηρο που κοινώνησαν οι αγωνιστές μας, μας άφηναν άναυδους και μας έκαναν ελάχιστους, στην εξιστόρηση των γεγονότων που νόμιζες πως συνέβησαν εκείνη τη στιγμή.
Γύρω μας, παντού πύργοι, των Μαυρομιχαλέων, του Πικουλάκη με το βυζαντινό Μουσείο, του Καπετανάκου, αλλά και σε κάθε γωνιά, μικρά βυζαντινά εκκλησάκια με σπουδαίες αγιογραφίες. Η πλατεία Αθανάτων με την προτομή του Πετρόμπεη και η πλατεία 17ης Μαρτίου σε φέρνουν έως σήμερα στα χρόνια της Επαναστάσεως.
Επόμενος σταθμός δίπλα στη θάλασσα… Λιμένι Οίτιλο, Καραβοστάσι… με μικρή παραμονή στο μαγευτικό “τηλεοπτικό” Λιμένι με τα μαγευτικά χρωματιστά νερά του, τις μικρές καστροπολιτείες του, καθώς και το παλάτι του Πετρόμπεη.
Το μεσημέρι μας βρεθήκαμε στο γραφικό Γύθειο. Μία πόλη που σου θυμίζει νησί, μιας και βρέχεται από τα νερά του Λακωνικού κόλπου αποτελώντας μέρος του Μυρτώου Πελάγους. Δοκιμάσαμε την γευστική παραδοσιακή τοπική κουζίνα, τα γλυκίσματα και απολαύσαμε τον καφέ μας γύρω από το λιμάνι.
Ύστερα επισκεφτήκαμε το νησί Κρανάη. Ο Θρύλος λέει πως σε αυτό το σημείο πέρασαν την τελευταία τους νύχτα ο Πάρις με την ωραία Ελένη πριν φύγουν για την Τροία, με το νησάκι να παίρνει την ονομασία του από το κράνος που ξέχασε ο Πάρις πάνω στον πανικό τους.
Εκεί βρίσκεται και ο εντυπωσιακός πύργος Τζαννετάκη Γρηγοράκη, ένα παραδοσιακό κτίσμα του 1829. Κατοικία του οπλαρχηγού και τρίτου Μπέη της Μάνης, ενώ τωρα στεγάζεται το Μουσείο της πόλης. Στην άκρη του νησιού στέκει εντυπωσιακά ο φάρος του Γυθείου. Χτισμένος το 1873 και με ύψος 23 μέτρα, ταξιδεύει τον επισκέπτη σε άλλες εποχές.
Παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής, αφήσαμε σιγά σιγά τον Μάρτιο με τις καλύτερες αναμνήσεις, γεμάτοι πνευματικές, ιστορικές αλλά και φυσιολατρικές εμπειρίες!
Επόμενος σταθμός ο Βόλος με το μαγευτικό Πήλιο με πλούσιες θρησκευτικές, ιστορικές και πολιτιστικές διαδρομές!
