Γράφει μέλος του σωματείου Καφεζυθεστιατορίων – Ξενοδοχείων Ναυπλίου
ΕΠΟΧΙΚΟΙ ΞΕΝΟΔΟΧΟΥΠΑΛΛΗΛΟΙ: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗΣ & ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΙΚΟΤΗΤΑ
Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία οι εποχικοί ξενοδοχουπάλληλοι που βγαίνουν στην ανεργία τους χειμερινούς μήνες εφόσον το επιθυμούν έχουνε δικαίωμα επαναπρόσληψης στην ίδια επιχειρηση για την επόμενη σαιζόν. Για να ισχύει αυτό το δικαίωμα πρέπει να κάνουν αίτηση επαναπρόσληψης μέσω του οικείου σωματείου και πρέπει να γνωστοποιείται μέχρι 30 Ιανουαρίου στον εργοδότη μέσω του σωματείου. Αυτό μαζί με το δικαίωμα στην επιδότηση ανεργίας τους νεκρούς χειμερινούς μήνες (που επί Κατρούγκαλου μειώθηκε σε μόνο 3 μήνες και 8 μέρες) και την καθιέρωση εποχικού βοηθήματος είναι τα σημαντικότερα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ξενοδοχουπαλλήλων που κατοχυρώθηκαν από το 1983 και έπειτα μέσω μεγάλων αγώνων των παλιότερων μαχόμενων συναδέλφων ( με σκοπό οι συνάδελφοι να μην είναι σε διαρκή ανασφάλεια).
Για να κατοχυρωθούνε αυτά έγιναν ιστορικές απεργίες με πρωτεργάτες τους συναδέλφους στην Κέρκυρα τον Ιούλιο του 1980 με μαζικές διαδηλώσεις κλείσιμο 140 ξενοδοχείων του νησιού και συμμετοχή πάνω από 90 % των συναδέλφων (6.000 ξενοδοχουπάλληλοι συμμετείχανε στην απεργία). Στην συνέχεια θα πρέπει να θυμόμαστε την μεγάλη απεργία των ξενοδοχουπαλλήλων στην Ρόδο τον Ιούλιο του 1982 όπου και πάλι νέκρωσε το σύνολο των ξενοδοχείων του νησιού.
Ο βασικός στόχος των απεργιών αυτών ήταν η αναγνώριση του εποχικού χαρακτήρα του επαγγέλματος των ξενοδοχουπαλλήλων και η καθιέρωση θεσμών προστασίας των εργαζομένων από την εποχικότητα. Με αυτές τις απεργίες έγινε σαφές ότι λύση στα προβλήματα μας μπορούμε να δώσουμε μόνο εμείς οι ίδιοι μέσω της άμεσης δράσης. Τα απλά μέλη των σωματείων που αποτελούν την βάση και την καρδιά των σωματείων με άμεση κινητοποίηση κατάφεραν και δημιούργησαν ένα δίχτυ προστασίας για τις επόμενες γενιές εργαζομένων. Αυτό δεν ήταν έργο κάποιων διοικήσεων και κάποιων γραφειοκρατών, ούτε κάποιου πολιτικού κόμματος αλλά των απλών εργαζομένων που πήραν την υπόθεση στα χέρια τους.
Με αυτό τον τρόπο οι εποχικοί ξενοδοχοϋπάλληλοι κατάφεραν να αποτελούν πλέον σήμερα ειδική κατηγορία ανέργων (45,7% επι του συνόλου των επιδοτούμενων ανέργων) με κατοχυρωμένα δικαιώματα που τους διαφοροποιούν από τους υπόλοιπους ανέργους.
Αυτό σημαίνει ότι η νέα αλλαγή της νομοθεσία σχετικά με την επιδότηση ανεργίας με βάση την οποία εάν ένας άνεργος “αρνηθεί τρεις προτάσεις για θέσεις εργασίας οι οποίες είναι σύμφωνες με το ψηφιακό Ατομικό Σχέδιο Δράσης του, τότε διαγράφεται από το ψηφιακό μητρώο” δεν ισχύει για τους ξενοδοχουπαλλήλους και γενικότερα τους εποχικούς ανέργους μισθωτούς του τουρισμού. Η υπηρεσία της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) απαγορεύεται ρητά να καλέσει τους εποχικά άνεργους ξενοδοχουπαλλήλους για συνεντεύξεις ειδικά στην περίπτωση που έχουνε καταθέσει αίτηση επαναπρόσληψης μέσω του οικείου σωματείου τους καθώς κάτι τέτοιο θα καταργούσε την προστασία που τους παρέχει η αναγνώριση της εποχικότητας του επαγγέλματος που όπως προαναφέρθηκε είναι κατοχυρωμένη από το 1983.
Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι σήμερα σε έναν κλάδο που παρότι ακόμη ισχύουν οι κλαδικές συμβάσεις οι ξενοδοχοϋπάλληλοι που εργάζονται εκτός μεγάλων αστικών κέντρων (Αθήνα, Θεσσαλονίκη κλπ) τους χειμερινούς μήνες προσπαθούν να επιβιώσουνε με 540 ευρώ το μήνα.
Τα βασικά αιτήματα είναι
α) αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 85% του κατώτατου μισθού
β) επιδότησή για όλους τους μήνες που παραμένουμε άνεργοι και όχι μόνο 3 μήνες και 8 μέρες
γ) επαναφορά του εφάπαξ στην 20 ετία.
Χωρίς αυτές τις αλλαγές και την προστασία των συναδέλφων από την εποχικότητα είναι πολύ πιθανό του χρόνου οι κενές θέσεις εργασίας στον κλάδο να είναι περισσότερες από 100.000.
ΣΥΝΆΔΕΛΦΟΣ
Μέλος του σωματείου Καφεζυθεστιατορίων – Ξενοδοχείων Ναυπλίου
