Ντάλα καλοκαίρι κάναμε μια μονοήμερη εκδρομή. Μας περίμεναν ο Γιάννης και ο Βαγγέλης. Η Μαριάνα θα ερχόταν να μας βρει για να γνωριστούμε και από κοντά. Ο Αλέξης, ο Χρήστος, ο Βασίλης και οι δυο Γιώργηδες συνάντησαν επίσης εκεί το Νίκο και το Γιάννη. Καλώδια, κουρδίσματα, πειράγματα, φωνές. Τόνοι και ημιτόνια και μικρόφωνα και μινόρε. Πάμε άλλη μία το δεύτερο ρεφρέν. Ακούμε και ξανακούμε. Να βάλουμε και δεύτερες; Να βάλουμε.

Ο Νίκος χαμογελάει και δίνει στο Γιάννη την Εποχή Του Δον Κιχώτη. Ο Γιάννης του κάνει δώρο τις μαντινάδες και τους φιλοσόφους του. Δείχνω στο Νίκο ένα ποίημα του Χρήστου Αγγελάκου. Εν καιρώ γιατί ο χρόνος είναι ξένος.

Αποχαιρετιόμαστε κι ένα ακόμα μεγάλο καλοκαίρι ξεμακραίνει για να συναντήσει τους ανθρώπους και τους θεούς του Ρομπέρτο Χουαρόθ. Και τους δικούς μας.

Το παραμύθι και τα όνειρα είναι ήδη στον αέρα.

Γεια χαρά,
Γιώργος.