Θρησκευτικός τουρισμός και προσκυνηματικές περιηγήσεις το διήμερο 5 & 6 Ιουλίου σε Πρέβεζα, Λευκάδα
Μια όμορφη παρέα από κάθε μέρος της γης, συμπορευθήκαμε περνώντας δύο μέρες από την επίγεια ζωή μας, στους όμορφους νομούς Πρεβέζης και Λευκάδος.
Βαδίσαμε σε τόπους « αγίους…» όπου, αρκετά ή μόλις λίγα χρόνια πριν, άνθρωποι σαν κι εμάς μαρτύρησαν, ή οσιακά τελειώθησαν και σήμερα τιμώνται ως Άγιοι της εκκλησίας μας και εμείς πρεσβεύουμε στις ικεσίες τους! Άγιοι τόποι, όπου η χάρη της Παναγίας μας με την μορφή της στις θαυματουργές εικόνες αγιάζει και εμάς!
Πήραμε τη χάρη της Παναγιάς της “Λιγοβιτσάνας” με την Αβραμιαία φιλοξενία των μοναζουσών της. Μοναστήρι περικυκλωμένο από πανέμορφο φυσικό τοπίο και με θέα τις λίμνες του Οζερού και της Αμβρακίας, είναι σε θέση να συγκινήσει τον επισκέπτη.
Η ιστορική σημασία της Μονής είναι σπουδαία, καθώς διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά την επανάσταση του 1821 αποτελώντας καταφύγιο και ορμητήριο για τους Έλληνες οπλαρχηγούς. Φθάσαμε στις πηγές Αχέροντα και στα παγωμένα νερά του!
Η είσοδος του φαραγγιού θεωρείται ως οι Πύλες του Άδου και κατά πολλούς τα έγκατα της λίμνης Αχερουσίας είναι ο Κάτω Κόσμος. Σήμερα, ο Αχέροντας συνεχίζει απτόητος το ταξίδι του προς τη θάλασσα…
Επόμενος σταθμός το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής. Τρισυπόστατος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Φωκά και στον άγιο Παντελεήμονα, οι οποίοι πανηγυρίζουν τις επόμενες μέρες.
Προσκυνήσαμε στον τάφο της και στην πέτρα που σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε. Με πόθο και αφοσίωση η ηγουμένη της Μονής Παρθενία, μας μετέφερε στα χρόνια της Αγίας έως τις μέρες μας με τα πλήθη των θαυμάτων της!
Η Πρέβεζα, καταπληκτική! Απολαύσαμε την βραδινή μας έξοδο και το μπάνιο μας.
Την επόμενη μέρα προσκυνήσαμε στην «Κυρά» της Λευκάδας, Παναγία Φανερωμένη! Πλήθος πιστών συρρέουν καθημερινά να προσευχηθούν και να εκπληρώσουν το τάμα τους στην θαυματουργό της εικόνα.Η ιερή της εικόνα πλαισιώνεται από εκατοντάδες τάματα πιστών, κανδήλια, κειμήλια της Μονής, λείψανα Αγίων καθώς και τμήμα Τίμιου Ξύλου.
Γνωρίσαμε την Λευκάδα με τα όμορφα σοκάκια της και έπειτα αναχωρήσαμε για την Μονή Αγίου Δημητρίου.Σε στρατηγική θέση, στα παράλια της Βόνιτσας, έδρα επί τουρκοκρατίας του Παλίμπεη ο οποίος βάπτισε χριστιανόπουλο το παιδί του ύστερα από την ανίατη θεραπεία του από τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό! Ψυχή και στύλος της Μονής ήταν κατά τα τελευταία σαράντα και πλέον χρόνια ο σεβάσμιος σύγχρονος γέροντας του Αγίου Παϊσίου,ιερομόναχος Παγκράτιος Μπόμπολης.
Τα τελευταία χρόνια, η γερόντισσα Μαριάμ αγωνίζεται να συντηρεί και να διαφυλάττει μία παράδοση αιώνων! Προσκυνηματικοί και θεάρεστοι Αγίων τόποι…
…Μα θεάρεστο είναι να γνωρίζεις συνεχώς και καινούργιους ανθρώπους…και πιό πολύ να συνδέεσαι ψυχικά και καρδιακά μαζί τους για ένα σκοπό! Έτσι και τώρα Έλληνες ομογενείς της Αυστραλίας που έχουν έρθει για τις διακοπές τους στο Ναύπλιο, φίλοι από την Αρκαδία και φυσικά προσκυνητές από τα ορεινά χωριά μας,μας συντρόφευσαν στο διήμερο μας.
Αυτό είναι το μαγικό, να πορεύεσαι με άγνωστους ανθρώπους σε άγνωστα ως τώρα τοπία και να σε δένει η κοινή προσφορά, ο κοινός προορισμός, η κοινή αγάπη!
Αυτός είναι και ο σκοπός που μας έστειλε ο Θεός στη γη ως ανθρώπους!
Άνθρωπος εστί τα «άνω θρώσκω».Δηλαδή, πορεύομαι και κοιτάζω προς τα άνω. Η άποψη αυτή υπονοεί την πορεία του ανθρώπου προς την πνευματική του εξέλιξη και προς τον Θεό!
Καλή αντάμωση στους επόμενους θρησκευτικούς και ευλογημένους προορισμούς!
