Oι εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Μάχη των Μύλων
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 15 Ιουνίου, στην Τοπική Κοινότητα των Μύλων του Δήμου Άργους-Μυκηνών, οι επετειακές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 200 ετών από τη Μάχη των Μύλων, τιμώντας τους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο του Στρατηγού Μακρυγιάννη, στη μνήμη των πεσόντων της ιστορικής μάχης, όπου ακολούθησε κατάθεση στεφάνων.
Στη συνέχεια, στο Λιμάνι των Μύλων, ο καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών του Τμήματος Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ, Αριστείδης Χατζής, εκφώνησε ομιλία με επίκεντρο τη σημασία της Μάχης των Μύλων στο πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης και της ιστορικής εξέλιξης του ελληνικού κράτους.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με χορευτική εκδήλωση από τον Πολιτιστικό Όμιλο Μύλων «Λερναία Ύδρα», με τη συμμετοχή της «Ελληνικής Παράδοσης», προσφέροντας στο κοινό ένα εντυπωσιακό θέαμα βασισμένο στην ελληνική μουσικοχορευτική κληρονομιά.
Εκτός από το δήμαρχο Άργους – Μυκηνών Γιάννη Μαλτέζο, τίμησαν την εκδήλωση με την παρουσία τους οι βουλευτές Αργολίδας Γιάννης Ανδριανός και Ανδρέας Πουλάς, ο αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Βασίλης Σιδέρης, ο πρόεδρος της Κοινότητας Μύλων Χαράλαμπος Καλαντζής, ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Ναυπλίου Χρήστος Γκούμας, αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι.
Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Δήμο Άργους – Μυκηνών και τον Πολιτιστικό Όμιλο Μύλων «Λερναία Ύδρα».
Η μάχη των Μύλων
Η μάχη των Μύλων ήταν μία ένοπλη συμπλοκή στο πλαίσιο της Επανάστασης του 1821, ήτοι της εξέγερσης των υπόδουλων Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με σκοπό την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού έπειτα από 400 χρόνια και τη συνακόλουθη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Έλαβε χώρα στο ομώνυμο χωριό στις 13 Ιουνίου 1825, σε μια φάση που η Επανάσταση είχε ήδη εδώ και ένα χρόνο αρχίσει να κάμπτεται, εξαιτίας αφενός μεν των εμφυλίων πολέμων των Ελλήνων, αφετέρου δε της σύμπραξης των Οθωμανών με τους Αιγυπτίους υπό τον Πασά Μωχάμετ Άλη και τον γιο του Ιμπραήμ.
Ο τελευταίος, έχοντας καταλάβει την Τριπολιτσά μετά την ήττα των Ελλήνων στη μάχη της Τραμπάλας (7 Ιουνίου 1825), κατευθύνθηκε προς το Ναύπλιο. Προκειμένου να αναχαιτίσει την προέλασή του, η επαναστατική κυβέρνηση αποφάσισε την οχύρωση των Μύλων, ενός χωριού περί τα 10 χλμ. νότια του Άργους, στην περιοχή της λίμνης Λέρνης, τα ελώδη εδάφη του οποίου προσφέρονταν για άμυνα. Εξάλλου, στους Μύλους υπήρχαν αποθέματα δημητριακών για ανεφοδιασμό των στρατευμάτων, ενώ από εκεί επίσης θα υδροδοτούνταν το Ναύπλιο σε περίπτωση ανάγκης.
Πρώτος έφτασε στους Μύλους ο Μακρυγιάννης, ο οποίος άρχισε να οχυρώνει μία παραλιακή θέση με περιτοιχισμένο κήπο και πύργο («κούλια»)ενώ μια-δυο μέρες αργότερα κατέφθασαν ενισχύσεις υπό τους Χατζημιχάλη, Δημήτριο Υψηλάντη, Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη κ.ά. Οι δύο τελευταίοι ορίστηκαν αντιστοίχως αρχηγός και υπαρχηγός των Ελλήνων. Οι θέσεις που κατέλαβαν ήταν οι ακόλουθες: το κέντρο με το περιβόλι και τους πύργους-κούλιες ο Μακρυγιάννης, έναν μικρό μύλο στα δυτικά ο Υψηλάντης και το μονοπάτι προς το Κιβέρι στα νότια ο Χατζημιχάλης με τον Μαυρομιχάλη. Ο Ιμπραήμ, από την άλλη, εγκαταστάθηκε στο εγκαταλελειμμένο κάστρο στον Ποντίνο Λόφο, το οποίο ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του αναφέρει ως «παλιόκαστρο».
Στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μύλων και Ναυπλίου είχαν αγκυροβολήσει οι ναυαρχίδες του αγγλικού και γαλλικού στόλου με τους αρχηγούς τους Χάμιλτον και Δεριγνύ αντιστοίχως, παρακολουθώντας τα γεγονότα.
Ο Δεριγνύ, επισημαίνοντας την αδυναμία των ελληνικών θέσεων, έλαβε από τον Μακρυγιάννη την ακόλουθη απάντηση: «Είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες». Ο Έλληνας οπλαρχηγός μάλιστα απέρριψε την πρόταση του Γάλλου ναυάρχου για διάσωση των συμπολεμιστών του με τις λέμβους της γαλλικής ναυαρχίδας, απαντώντας χαρακτηριστικά: «Εδώ ήλθομεν δια να νικήσωμεν ή να αποθάνωμεν».
Η μάχη έληξε μετά από κάποιες ώρες με νίκη των Ελλήνων και απόσυρση των Αιγυπτίων στο Κεφαλάρι και το Άργος, το οποίο και λεηλάτησαν μαζί με τα γύρω χωριά. Οι Αιγύπτιοι μετρούσαν περί τις 50 απώλειες και άλλους τόσους τραυματίες, ενώ οι Έλληνες είχαν μόλις 4 νεκρούς και 4 ή 5 τραυματίες. Μεταξύ των τελευταίων ήταν και ο ίδιος ο Μακρυγιάννης, ο οποίος ωστόσο απέκρυψε τον τραυματισμό του προκειμένου να μην επηρεαστούν οι συμπολεμιστές του, δέχτηκε δε τις πρώτες βοήθειες επί της γαλλικής ναυαρχίδας, όπου τον υποδέχτηκαν με ιδιαίτερες τιμές.
Η σημασία της μάχης των Μύλων για την εξέλιξη της Ελληνικής Επανάστασης ήταν πολύ μεγάλη, διότι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο ίδιος ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του, αν έπεφταν οι Μύλοι, θα χανόταν και το Ναύπλιο κι έτσι θα έσβηνε η Επανάσταση στην Πελοπόννησο.
