Λεωνίδας Λάμπρου, “ο Λούης μας”
Γράφει ο Γιώργος Γιαννούσης,
οικονομολόγος – πρόεδρος της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας & Πολιτισμού
Πέρασαν 3 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας, στις 23/05/2022, σε ηλικία 94 ετών, ο Λεωνίδας Λάμπρου, ο ΛΟΥΗΣ για το Ναύπλιο, που τόσο αγάπησε και τον αγάπησε.
Οι φίλοι του δεν ξεχνούμε την μοναδική του προσωπικότητα, την λεβεντιά και την αρχοντιά του, την διαύγειά του, το κοφτερό του μυαλό, με την μοναδική γνώση του της μεταπολεμικής Ιστορίας του Ναυπλίου, μιας Ιστορίας που ο ίδιος σε πάρα πολλά της συμμετείχε ή ήταν πρωταγωνιστής.
Σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα είναι οι γραπτές αναφορές που μας άφησε και είναι καιρός τα γραπτά του να συγκεντρωθούν και να εκδοθούν, για να γνωρίσουν οι Ναυπλιώτες –και όχι μόνοι αυτοί- την νεότερη Ιστορία της πόλης τους.
Λεωνίδας Λάμπρου ή όπως όλοι τον ήξεραν, ο «Λούης», γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 8 Νοεμβρίου 1928. Ο πατέρας του Μιχαήλ Λάμπρου καταγόταν από τις Σπέτσες και η μητέρα του από τον Άγιο Βασίλειο Κυνουρίας.
Προπολεμικά ο πατέρας του ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία χωρίς να έχει ούτε κεφάλαια ούτε γραμματικές γνώσεις. Κατάφερε όμως με την εργατικότητά του και την εξυπνάδα του να γίνει ο “μεγαλέμπορος” στο Μεγάλο Δρόμο του Ναυπλίου με ένα πολυκατάστημα μοναδικό όχι μοναχά για το Ναύπλιο αλλά για όλη την Αργολίδα. Είχε από είδη οικιακής χρήσεως μέχρι ρούχα και ηλεκτρικές συσκευές και από ψιλικά μέχρι είδη ζαχαροπλαστικής και ό,τι έχει σήμερα ένα σούπερ μάρκετ. Είχε τυπογραφείο, έκανε εκδόσεις και εξέδιδε την εφημερίδα «Ναυπλιακή Ηχώ» για πολλά χρόνια.
Ήταν 16 χρονών νεαρός Ε.Π.Ο.Ν.ίτης ο Λούης όταν το Μάιο του 1944 οι Γερμανοί κρέμασαν τον μεγαλύτερο αδελφό του Νίκο Λάμπρου, φοιτητή Νομικής και υπεύθυνο διαφώτισης και ενημέρωσης της Ε.Π.Ο.Ν. Ναυπλίου.
Η απώλεια του αδελφού του σημάδεψε ανεξίτηλα την ζωή του Λούη. Πάντα ο αδελφός του ήταν το πρότυπό του και σημείο αναφοράς για κάθε τι στη ζωή του.
Ο πατέρασς του ανέλαβε Δήμαρχος Ναυπλίου από την Απελευθέρωση μέχρι τη Συμφωνία της Βάρκιζας, επονομαζόμενος τότε «Δήμαρχος του Ε.Α.Μ.».
Ο Λούης μεταπολεμικά συνέχισε την επιχείρηση του πατέρα του και έγινε πρωτοπόρος επιχειρηματίας σε πολλούς νέους τομείς. Αυτός πρώτος έφερε ως αντιπρόσωπος της Ε.Β.Γ.Α. το βιομηχανοποιημένο παγωτό στην Αργολίδα. Αυτός έφερε το ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ, το ράδιο πικάπ και τους δίσκους, το μαγνητόφωνο και τις ηχογραφήσεις, τις μικροφωνικές εγκαταστάσεις και ό,τι νέας τεχνολογίας προϊόν πρωτοεμφανιζόταν τότε, το έφερνε στο Ναύπλιο.
Υπήρξε φαινόμενο, για την ηλικία του, αφού προσαρμόστηκε εύκολα στις νέες τεχνολογίες.
Πρόεδρος της ομάδας του Πανναυπλιακού για αρκετά χρόνια, είδε να ναυαγεί το όνειρό του για την ενοποίηση των ομάδων του Παναργειακού και του Πανναυπλιακού σε μια μεγάλη παναργολική ομάδα.
Λεβέντης στο παράστημα και άρχοντας στη συμπεριφορά του με όλους, με διαύγεια και κοφτερό μυαλό στις απολαυστικές και ατελείωτες συζητήσεις μας των τελευταίων 8 ετών. Ο Λούης με τις πολλές προφορικές και αρκετές γραπτές αφηγήσεις του, τόσο για την προπολεμική όσο και την μεταπολεμική Ιστορία του Ναυπλίου, μας γνώρισε ένα Ναύπλιο σχεδόν άγνωστο για τους περισσότερους από εμάς.
Γνώριζε και θυμόταν πολύ καλά και πρόσωπα και γεγονότα. Απέφευγε όμως να αναφέρει ονόματα συμπατριωτών του που έπαιξαν αρνητικό ρόλο στην διάρκεια της Κατοχής και μετά, λέγοντας ότι, «αυτοί έχουν αφήσει συγγενείς και δεν πρέπει να αναζωπυρώνουμε τα μίση».
Έντονα πολιτικοποιημένος, αγαπούσε πολύ την πατρίδα μας και αγωνιούσε για το μέλλον της.
Ήταν κοντά 94 ετών και είχε μυαλό και διάθεση ώριμου εφήβου.
Θα ‘ναι πάντα στο νου και στην καρδιά μας
Γιώργος Γιαννούσης,
οικονομολόγος – πρόεδρος της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας & Πολιτισμού
