Ιστορικό για τη θερινή ώρα (από τον Δ.Χ. Γεωργόπουλο)

Το σωματείο “Φίλοι των Γενικών Αρχείων του Κράτους Αργολίδας”  θέλοντας να κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό τον πλούτο των ιστορικών τεκμηρίων που φυλάσσεται στην υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους Αργολίδας, με την ευκαιρία της εφαρμογής της θερινής ώρας, δημοσιεύει ένα σύντομο ιστορικό για τη θερινή ώρα εμπλουτισμένο με σχετικά τεκμήρια από το Δημοτικό Αρχείο Ναυπλίου, που φυλάσσεται στα ΓΑΚ Αργολίδας.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Το μέτρο συνίσταται στην τοποθέτηση των ρολογιών κατά μία ώρα μπροστά, συνήθως κατά το διάστημα ανάμεσα στην τελευταία Κυριακή του Μαρτίου και την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.

Η πρακτική αυτή προτάθηκε πρώτη φορά από τον πολυπράγμονα Βενιαμίν Φραγκλίνο (1705-1790), έναν από τους ιδρυτές – πατέρες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το 1784, όταν υπηρετούσε ως πρεσβευτής στο Παρίσι, έβλεπε τους Παριζιάνους να ξυπνούν νωρίς για να κάνουν οικονομία στα κεριά και να αξιοποιούν καλύτερα το φως της ημέρας.

Η ιδέα τού άρεσε και την πρότεινε στους συμπατριώτες του σε μια επιστολή του.

Ήταν άλλωστε συμβατή με το δόγμα του: «Το να κοιμάσαι νωρίς και να ξυπνάς νωρίς, σε κάνει υγιή, πλούσιο και σοφό».

Η καθιέρωση της θερινής ώρας οφείλεται εν πολλοίς στις προσπάθειες του Νεοζηλανδού εντομολόγου Τζορτζ Βέρνον Χάντσον (1867-1946) και του Άγγλου επιχειρηματία Γουίλιαμ Γουίλετ (1856-1915).

Το 1908 η πρόταση του Γουίλετ απορρίφθηκε από τη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά το 1916, μεσούντος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, υιοθετήθηκε από τις εμπόλεμες Γερμανία και Αυστροουγγαρία, για να εξοικονομηθούν καύσιμα.

Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε πρώτη φορά δοκιμαστικά το 1932, στο διάστημα από 6 Ιουλίου έως 30 Σεπτεμβρίου, κατά το οποίο τα ρολόγια τέθηκαν μία ώρα μπροστά.

Εγκαταλείφθηκε, όμως, στη συνέχεια, για να επανέλθει το 1952 (1 Ιουλίου – 2 Νοεμβρίου), αλλά να εγκαταλειφθεί εκ νέου, επειδή δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα στην εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με έκθεση της Ηλεκτρικής Εταιρείας Αθηνών – Πειραιώς (νυν ΔΕΗ).

Η θερινή ώρα ήρθε για να μείνει στις 13 Απριλίου 1975, εν μέσω της  πρώτης πετρελαϊκής κρίσης, και από τότε εφαρμόζεται συνεχώς μέχρι σήμερα.

(Πηγή πληροφοριών: sansimera.gr Πρόσβαση 27-3-2025 )

την παραπάνω πηγή πληροφοριών έχουμε να προσθέσουμε ένα τεκμήριο από το Δημοτικό Αρχείο Ναυπλίου, το οποίο φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους Αργολίδας. Το τεκμήριο αναφέρεται στην έναρξη εφαρμογής της θερινής ώρας στην Ελλάδα το 1932. Το μέτρο θα ίσχυε «από μεσονύκτιον πέμπτης προς έκτην τρέχοντος [Ιουλίου] μέχρι μεσονυκτίου τριακοστής Σεπτεμβρίου». Χρονικό διάστημα σαφώς μικρότερο από το ισχύον σήμερα. Τότε οι δείκτες των ρολογιών θα έπρεπε να «προχωρίσωσιν κατά μίαν ώραν ήτοι δέον δεικνύωσιν αντί δωδεκάτης μεσονυκτίου πρώτην πρωινήν».

Επιπλέον, να επισημάνουμε ότι η θερινή ώρα ίσχυε κατά την Κατοχή, όπως πληροφορούμαστε από το τηλεγράφημα της Νομαρχίας Αργολιδοκορινθίας το οποίο αποστέλλεται προς τον Έπαρχο Κορινθίας και τους Δημάρχους και Προέδρους Κοινοτήτων του Νομού και κοινοποιείται στην Ιταλική Διοίκηση 8^ου Σώματος Στρατού, που έδρευε στο Ξυλόκαστρο, και στις Ιταλικές Διοικήσεις Τομέων Αργολίδος και Κορινθίας. Η αλλαγή της ώρας θα ίσχυε από 29 Μαρτίου, ημέρα Δευτέρα,. Να σημειώσουμε ότι το τηλεγράφημα στέλνεται ετεροχρονισμένα στις 2 Απριλίου.