Πέθανε ο σκηνοθέτης Μανούσος Μανουσάκης
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών ο σκηνοθέτης των μεγάλων τηλεοπτικών επιτυχιών Μανούσος Μανουσάκης, ο οποίος όμως είχε και δυναμική παρουσία στον κινηματογράφο. Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Υγεία.
O Μανούσος Μανουσάκης γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School) στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά στον κινηματογράφο.
Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία “Βαρθολομαίος” το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα, η ταινία αυτή προβλήθηκε και σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης το 1973 (οδός Βασ. Όλγας και οδός Μαρτίου), οι ηθοποιοί στο σύνολό τους σχεδόν ήταν κάτοικοι του Χιλιομοδίου Κορίνθιας, επίσης στην είσοδο του κινηματογράφου υπήρχε αστυνομικός της χούντας.
Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως το “Άρχοντες” το 1978, “Η σκιάχτρα” το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες “Σουβλίστε τους!”, “Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο”, και “Το τραγούδι της επιστροφής”, όπου είχε παρουσία ως ηθοποιός.
Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Συγκεκριμένα ανέλαβε τη σκηνοθεσία των σειρών: “Καλλικαντζαροδουλειές” (1985-1986), “Μικρογραφίες” (1986-1987) και “Τα καλύτερά τους χρόνια” (1989).
Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές (“Ψίθυροι καρδιάς”, “Άγγιγμα ψυχής”, “Μη μου λες αντίο”, “Η αγάπη ήρθε από μακριά”) θεωρούνται από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Στον κινηματογράφο υπέγραψε σκηνοθετικά τις ταινίες “Παραλάβατε διορισμόν” το 1996, “Κόκκινος δράκος” το 1998 και “Ουζερί Τσιτσάνης” το 2015.
