Θα τιμήσουν τον Κολοκοτρώνη και τους ήρωες της Μάχης στα Δερβενάκια…
Σάββατο σήμερα 20 Ιουλίου και η ζέστη δεν θέλει ακόμα να φύγει,ο βοριάς το ίδιο δυνατός κάνει τα δέντρα και τα φυτά να υποφέρουν.
Η τηλεόραση δείχνει τον Ερντογάν να κατεβαίνει από την πτήση στα κατεχόμενα, να εορτάσει την επέμβαση και κατοχή μέρους της Κύπρου, την ίδρυση του ψευδοκράτους της Βόρειας Κύπρου.
20 Ιουλίου 1974,
αιματοκύλισμα, αποφράδα ημέρα.
(Το μπαλκόνι του σπιτιού μου βλέπει την ανατολική πλευρά της Λάρισας με την εκκλησία της Παναγίας Κατακεκρυμμένης και το κάστρο στην κορυφή.
20 Ιουλίου 1822,
βαρύ το πένθος στο στρατόπεδο των εξεγερμένων, 200 νεκρούς μέτρησε έναν έναν ο αρχιστράτηγος. Τη νύχτα, ειτε με μπαμπεσιά ειτε σε απροσεξία, ο εχθρός προξένησε τη μεγάλη απώλεια στα βράχια της Λάρισας. Οι κλεισμένοι του κάστρου δεν είδαν τη βοήθεια που περίμεναν.
Χρειάστηκε να περάσουν 4 νύχτες και το βράδυ στις 24 βγήκαν όλοι από το κάστρο, δυτικά στο δρόμο προς Ακοβα, χωρίς να πέσει ντουφεκιά, χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι! Το πρωί οι Τούρκοι δεν βρήκαν ούτε ζωντανούς, ούτε τρόφιμα, ούτε ζωοτροφές , ούτε σταγόνα νερό.
Λύσσαξε ο Δραμαλης, τζάμπα έχασε 12 μέρες προσπαθώντας να καταλάβει το κάστρο.12 χαμένες μέρες για κεινον, 12 πολύτιμες μέρες ικανές στο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, να οργανώσει το στρατό του.κοντά στις 10000, έτοιμους για τη μεγαλύτερη μάχη της πατρίδας.
(Την Ιστορία στη συνέχεια την γνωρίζουμε).
Την άλλη μέρα, 25 Ιουλίου την ώρα της σύσκεψης των Οπλαρχηγών στους Μύλους, έφτασε ένας Χριστιανός το θρήσκευμα γραμματικός του Δράμαλη και εξόρκιζε να πιάσουν το δρόμο για Τριπολιτσα,γιατι προς τα κει θα κινηθεί ο Δράμαλης. Οι περισσότεροι τον πίστεψαν, ο Γερος του Μορια όχι. Πάνω απο7000 έμειναν στους Μύλους, για τα Δερβενακια τράβηξαν μόνο 2350 πιστοί στο Κολοκοτρωνη.Και αυτους πάλι τους έσπασε, κομμάτι με Πλαπούτα και Πάνο Κολοκοτρωνη σε Σταθέικα και Μαλαντρένι, κομμάτι με Νικηταρά, Φλεσσαίους κ.ά. στο Αγιονορι, κομμάτι στη Στιμαγκα που είχε ζωοτροφές κλπ., άλλοι στο Αγριλοβουνο,άλλοι Στη Παναγοράχη, αλλού στου Ζαχαριά και άλλοι στο ρέμα κρυμμένοι στις πικροδάφνες.
Στις 26 Ιουλίου, ανήμερα της Αγίας Παρασκευής, με τη ζέστη όπως σήμερα, χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, βρώμικοι και νηστικοί, χωρίς ηθικό, ο καταρρακωμένος στρατός του Δράμαλη ανηφορίζοντας μες τη ζέστη το λιθόστρωτο στενό δρόμο των Δερβενακίων, σπρώχνοντας καμήλες, μουλάρια και γαϊδούρια, έμελλε να είναι το μεγάλο θύμα της απρονοησίας και του κομπασμού του Δράμαλη, να μείνει στην Ιστορία ως η ΝΙΛΑ του ΔΡΑΜΑΛΗ.
Και μεις;
Εμείς, άνθρωποι κάθε ηλικίας, από το Αργος και το Ναυπλιο, όπως πρόπερσι και πέρσυ, ετσι και φέτος θα τιμήσουμε τον Θεόδωρο Κολοκοτρωνη στον ανδριάντα του στα Δερβενάκια, πάνω από τον Αη Σώστη. Το ξέρουμε καλά, πως χωρίς τον Κολοκοτρώνη εντελώς διαφορετική θα ήταν η μοίρα μας.
Στις 26 Ιουλίου, στις 8.15 έως τις 8.30 με σημείο αναχώρησης τον σιδηροδρομικό σταθμό Άργους μεταβαίνουμε με τα δικά μας οχήματα. Στην επιστροφή καφές ή αναψυκτικό στο χάνι του Ανέστη, με διάβασμα αποσπασμάτων από το έργο του παρόντα στις μάχες Φωτάκου (Φώτιος Χρυσανθακόπουλος).
Εύχομαι το θέμα να μας αγγίξει όλους. Ας πάμε περισσότεροι.
