Εκλογές ΠΑΣΟΚ. Να ξεκινήσουμε ο καθένας με το δικό του παράδειγμα
Γράφει ο Παναγιώτης Ψυχογυιός, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
Τα χιλιάδες μέλη του ΠΑΣΟΚ έχουν κουραστεί όλα αυτά τα χρόνια να έχουν περισσότερους υποψήφιους αρχηγούς από στρατιώτες, χωρίς πολλές φορές να αντιλαμβάνεται τι διαφορετικό πρεσβεύει ο καθένας . Ο ελληνικός λαός έχει μεγάλα προβλήματα και ταυτόχρονα μεγάλες απαιτήσεις από την Δημοκρατική Παράταξης της χώρας. Ελπίζω η πολυφωνία στο επίπεδο των υποψηφίων αρχηγών να λειτουργήσει προσθετικά ως προς την συνεισφορά στο πεδίο των νέων θέσεων και προτάσεων, και όχι ως πασαρέλα.
Εφόσον ορίστηκαν οι εσωκομματικές εκλογές, οι φιλοδοξίες όλων είναι θεμιτές. Αρκεί να συνοδεύονται με συγκεκριμένο πλαίσιο, προτάσεις και πολιτικό περιεχόμενο που θα δίνουν απαντήσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και θα αναλύουν την στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθήσει το Κίνημα για να ξαναγίνουν οι ιδέες μας πλειοψηφικές στην κοινωνία. Λόγια ξεκάθαρα. Με ποιους συνομιλούμε ,κάτω από ποιο πλαίσιο, τι εκφράζουμε, πως απαντάμε πειστικά στις σύγχρονες προκλήσεις, πως θα χτίσουμε την νέα προοδευτική πλειοψηφία που έχει ανάγκη ο τόπος. Με οδηγό τις ιδέες και τις αξίες μας, και όχι στο παρασκήνιο. Αυτά θα κριθούν στην πολιτική διαδικασία των εσωκομματικών εκλογών.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης πήρε την σκυτάλη από την Φώφη Γεννηματά και σε 2,5 χρόνια έβαλε το ΠΑΣΟΚ στο επίκεντρο του πολιτικού σκηνικού. Λειτούργησε σεβόμενος το τρίπτυχο ενότητα, αξιακή ανανέωση και πολιτική αυτονομία. Αναζωογονήθηκαν οι νομαρχιακές οργανώσεις μας, δόθηκε η ευκαιρία σε νέα στελέχη με υψηλή κοινωνική αξιοπιστία να μπουν στον πολιτικό στίβο και έτσι το ΠΑΣΟΚ κέρδισε νέα εκλογικά κοινά. Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε για πρώτη φορά καίρια πλήγματα στην ΝΔ που τις κόστισαν εκλογικά, μίλησε πολιτικά και ανέδειξε ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών και πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις και προτάσεις. Η άνοδος στις Εθνικές Εκλογές συνοδεύτηκε με νίκες στην αυτοδιοίκηση και μια ακόμα άνοδο και στις Ευρωεκλογές όπου στους περισσότερους νομούς της Ελλάδας το ΠΑΣΟΚ ήταν δεύτερο κόμμα, ενώ σε δύο νομούς ήταν και πρώτο. Όλα αυτά δεν ήταν αυτονόητα όταν το λίγο πριν τις εκλογές του 2023 μας υπολόγιζαν ως πατερίτσα είτε της ΝΔ είτε του ΣΥΡΙΖΑ.
Έγιναν όλα τέλεια; Φυσικά και όχι.
Όποιος δρα ,κάνει και λάθη. Λάθη στρατηγικής ,λάθη οργανωτικά ή λάθη στην ευρύτερη λειτουργία που δεν βοήθησαν ώστε να αποσαφηνιστεί το μήνυμα μας. Γι’ αυτό υπάρχουν και τα όργανα που πρέπει να συζητιούνται όλα και να επανακαθορίζονται εγκαίρως. Άλλα όλα αυτά δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τον αλληλοσπαραγμό που ξεκίνησε από το βράδυ των Ευρωεκλογών στα τηλεοπτικά σαλόνια. Την ίδια στιγμή που η ΝΔ καταρρέει 13 μονάδες και ο ΣΥΡΙΖΑ πέφτει και αυτός αντιμετωπίζοντας δομικά προβλήματα στο εσωτερικό του, το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ευκαιρία. Κριτική λοιπόν καλοδεχούμενη, όταν αυτή γίνεται στα όργανα και με στόχο την παραγωγή ή την τροποποίηση ενός πολιτικού σχεδίου που θα βοηθήσει στην ανασυγκρότηση του Κινήματος και θα συμβάλει στο να καταστεί και πάλι ηγεμονικός ο προοδευτικός χώρος.
Το ότι το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει αργά το σκεφτόμαστε όλοι και αγωνιούμε. Οι εξηγήσεις που μπορεί να δώσει ο καθένας είναι πολλές. Και σίγουρα είναι πολύ πιο πολύπλοκες “από δεν τραβάει ένας αρχηγός”. Είναι μια βαθιά πολιτική κουβέντα που αφορά και το σύνολο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, και όποιος την υπεραπλουστεύει σε τέτοιο επίπεδο, το κάνει εκ του πονηρού. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που χρεώθηκε όλα τα δεινά της μεταπολίτευσης, λοιδορήθηκε και έφτασε μέχρι τα όρια της διάλυσης και σήμερα εμφανίζεται ως βασικό συστατικό της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου.
Περάσαμε από πολλά κύματα και ο αγώνας όλων μας όλα αυτά τα χρόνια είναι τεράστιος, για να φτάσουμε ο ελληνικός λαός να θέλει να μας ακούσει ξανά. Οφείλουμε στην ιστορία μας αλλά και στο μέλλον αυτού του τόπου να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να ξεκινήσουμε ο καθένας ξεχωριστά με το δικό μας παράδειγμα να βάλουμε ένα πολιτικό πλαίσιο στην διαδικασία που έρχεται. Με ενωτικό συντροφικό λόγο, να καταθέσουμε το σχέδιο μας για την Παράταξη και την χώρα. Και αυτό να αποτελεί το κριτήριο της επιλογής για την ηγεσία. Γιατί είναι σημαντικό η στάση του καθενός μας να αποτελέσει παράδειγμα όχι μόνο για την Παράταξη, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία.
