Η συνάντηση παλιών συμμαθητών του 3ου Δημοτικού Άργους με το “Φάρο της ζωής τους”
Πριν από 40 χρόνια, τον Ιούνη του ’84, 29 μαθητές κάθισαν για τελευταία φορά στα θρανία του 3ου Δημοτικού Σχολείου…
Αυτοί οι μαθητές είχαν κάτι ξεχωριστό σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά της γενιάς τους αλλά και των μελλοντικών γενεών: Επί 6 χρόνια, από την Πρώτη έως την Έκτη τάξη είχαν τον ίδιο δάσκαλο. Τον κύριο Δημήτρη Τζιαβάρα.
Τελικά, όπως λένε, ήταν υπερτυχεροί… Είχαν έναν πάρα πολύ καλό δάσκαλο και σήμερα δεν μπορούν να διανοηθούν το διαφορετικό ενδεχόμενο: Να έβλεπαν δηλαδή επί έξι χρόνια στην έδρα έναν αυταρχικό ή έστω έναν αδιάφορο εκπαιδευτικό.
Όλοι τους τον θεωρούν τον δεύτερό τους πατέρα και εκείνος τα πνευματικά του παιδιά. Και σίγουρα, αφού τα έζησε τόσα χρόνια και τα γνώρισε τόσο καλά, τα αγαπά λίγο παραπάνω από τις εκατοντάδες των μαθητών που βρέθηκαν στις τάξεις του.
Τα χρόνια και οι δεκαετίες πέρασαν, οι μικροί μαθητές μεγάλωσαν και συνεχίζουν να κάνουν, έστω και σε αραιά διαστήματα, συναντήσεις. Άραγε, πόσοι άλλοι συμμαθητές του Δημοτικού διοργανώνουν “Reunion”; Και μάλιστα με τόσο υψηλά ποσοστά συμμετοχής; Η αναμενόμενη παρουσία του δασκάλου στις συναντήσεις, τους κινητοποιεί.
To Σάββατο 29 Ιουνίου, οι παλιοί συμμαθητές και ο δάσκαλος αντάμωσαν στο Κεφαλάρι για να θυμηθούν τα παλιά και να μιλήσουν για τα τωρινά. Γέλασαν, συγκινήθηκαν, κάποιοι δάκρυσαν. Σίγουρα πάντως πέρασαν πολύ ωραία.
Στη συνάντηση παλιών συμμαθητών του 3ου Δημοτικού Άργους, τα …«παιδιά» παρέδωσαν αναμνηστικό δώρο στο δάσκαλό τους, αποκαλώντας τον «Φάρο της ζωής τους»:
“Με το φως της ψυχής σου φώτισες τα όνειρά μας και μας έδειξες την ομορφιά που υπάρχει στον κόσμο αλλά και μέσα μας. Μας βοήθησες να δούμε τον εαυτό μας με όλες τις ατέλειές του, μας ενέπνευσες, μας εξανθρώπισες, μας προβλημάτισες και κυρίως, μας δίδαξες πώς να είμαστε ευτυχισμένοι. Σε ευχαριστούμε γιατί υπάρχεις στη ζωή μας και σου χαρίζουμε αυτό το φάρο-φανάρι για να σου θυμίζει πόσο σημαντικός είσαι για εμάς».
Από την πλευρά του ο κύριος Δημήτρης Τζιαβάρας έδωσε στους αγαπημένους του μαθητές από ένα αναμνηστικό αναφέροντας:
“Να είσθε όλα ευλογημένα και εγώ θα είμαι πάντα ψυχικά κοντά σας όπου κι αν βρίσκομαι”.
