Η εορτή της εικόνας του Εμπορικού Συλλόγου Άργους
«Ο σύλλογός μας εορτάζει την εικόνα του και σας προσκαλεί στον εσπερινό της Αναλήψεως…» (από την πρόσκληση του Εμπορικού και Επιχειρηματικού Συλλόγου Άργους , 12-6-2024)
Βαθιά μέσα από την ιστορική παράδοση των επαγγελματικών / εργατικών σωματείων και ενώσεων, αναδεικνύονται και διατηρούνται οι σχέσεις των μελών τους με τις τοπικές κοινωνίες που ξεπερνούν κατά πολύ την απλή χρήση υπηρεσιών και συναλλακτικών οικονομικών σχέσεων. Η εορτή της εικόνας αποτελεί μια σημαντική έκφραση του κοινωνικού ρόλου τους. Ο ρόλος αυτός και η σημασία του για την κοινωνική συνοχή πιστοποιείται στη μακρά χρονική διάρκεια, διατηρώντας το θρησκευτικό του χαρακτήρα παρά τις σημαντικές οικονομικοκοινωνικές αλλαγές. Το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα οι εορτασμοί αυτοί εξακολουθούν ιδιαίτερα στην περιφέρεια, να προσελκύουν γενικότερα τους πολίτες και όχι μόνο τα μέλη των επαγγελματικών/εργατικών οργανώσεων, πιστοποιεί την πολιτισμική σημασία της σχέσης του κόσμου της εργασίας με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.
Η «εορτή της εικόνας» αποτελεί για μια περίοδο που χάνεται στη μεγάλη ιστορική διάρκεια αιώνων, μια από τις σημαντικότερες κοινωνικές εκδηλώσεις, μια υποχρέωση κοινωνική από την άποψη του συνεορτασμού σε ένα πλαίσιο επαγγελματικής και κοινωνικής αλληλεγγύης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο τύπος και ιδιαίτερα ο τοπικός, για παράδειγμα του 19ου αιώνα, τονίζει με κάθε ευκαιρία την κοινωνική σημασία της «διά θρησκευτικών εορτών συνάντησιν των διαφόρων ομοτέχνων και τον διά του πνεύματος συμπνοίας και αγάπης δεσμόνευρίσκομεν λίαν ωφέλιμον, καλόν δε θα ήτο ίνα έκαστος κλάδος των βιομηχάνων και εμπόρων εν μια τουλάχιστον ημέρα του έτους φαίνηται ούτε συνδεδεμένος» (Δαναός 63/15.5.1898).
H «εορτή της εικόνας», παράλληλα, συμβάλλει στην επιβεβαίωση της κοινωνικής συνύπαρξης, αποτελεί βασικό συστατικό της εργασιακής οργάνωσης «ως τόπου κοινωνικότητας» και της σημασίας της επαγγελματικής δραστηριότητας για την ευζωία του συνόλου της κοινότητας. Η επιβεβαίωση αυτή ακολουθεί συγκεκριμένους πολιτικούς, ιδεολογικούς και οικονομικούς όρους κοινωνικού συμβολαίου, όροι οι οποίοι αλλάζουν καθώς αλλάζουν και οι αντίστοιχες καταστάσεις και συγκυρίες.
Μια από τις πρώτες επαγγελματικές ενώσεις είναι ο «Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Άργους» που δημιουργείται επίσημα το 1894. Στην παρουσίαση που γίνεται από την εφημερίδα Αγαμέμνων (106/1894) με αφορμή τα εγκαίνια της ίδρυσής του, σημειώνεται μεταξύ άλλων: «Σκοπός του συλλόγου τούτου είναι το μεν η αποταμίευσις εκ τακτικών και εκτάκτων προσόδων του συλλόγου χρηματικού ποσού και διάθεσις τούτου επί ελαφρώτόκω εις τους αποτελούντας τούτον εμπορευομένους, το δε η χρησιμοποίησις του διαθεσίμου χρόνου επί το βέλτιον δια συγκροτήσεως διαλέξεων και συζητήσεων επί γενικών εμπορικών, βιομηχανικών κει επιστημονικών ζητημάτων». Ένα χρόνο μετά ο «Εμποροβιομηχανικός Σύλλογος Άργους» τιμά τον προστάτη άγιο της πόλης του Άργους Αγ. Πέτρο με συμμετοχή «εν σώματι εις την ιεροτελεστίαν», ενώ το βράδυ τα μέλη του Συλλόγου πραγματοποίησαν λαμπαδηφορία στα κεντρικά σημεία της πόλης με τη μουσική κάλυψη της Φιλαρμονικής του Ναυπλίου (Αγαμέμνων 122/16.5.1895). H τοπική ειδησεογραφία διασώζει εικόνες των εορτασμών και από τις αρχές του 20ού αιώνα: «Ο Εμποροβιομηχανικός επανηγύρισε δι’ αρτοκλασίας την εορτήν του Πολιούχου και παρέστη εν σώματι εις τον ναόν του Αγίου» (Δαναός 126/15.5.1902).
Βαθιά μέσα από την ιστορική παράδοση των επαγγελματικών / εργατικών σωματείων και ενώσεων, δεν είναι μόνο η εορτή της εικόνας τους αλλά και ο διαρκής αγώνας επιβίωσης, πολλές φορές, μέσα σε αντίξοες συγκυρίες, ιδιαίτερα εκείνες που προέρχονται από την απουσία μακρόπνοων (τοπικών) δημόσιων πολιτικών οικονομικής ανάπτυξης και ανασύνθεσης του επαγγελματικού δυναμικού. Οι ευχές του ιερέα για υγεία, ευημερία και επαγγελματική ανάπτυξη στο τέλος του Εσπερινού ήταν ευπρόσδεκτες από τους παριστάμενους, αλλά χρειάζονται και οι αντίστοιχες πρωτοβουλίες στο επίπεδο των τοπικών πολιτικών. Ευχόμαστε το Πνεύμα το Άγιο, το Ζωοποιό, να φωτίσει όσους (απ)ασχολούνται με τη χάραξη και την ανάληψη τέτοιων πρωτοβουλιών ώστε η τοπική επιχειρηματικότητα να μην καταλήξει κυριολεκτικά σε ιερό στάδιο…. Αναλήψεως!
(Γ. Κόνδης)
