Υπήρξε όμως μια εποχή όπου ένας Κασσελάκης στήριξε στην κυριολεξία έναν Μητσοτάκη. Πάμε πίσω στη δεκαετία του ’80.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχει αναλάβει τα ηνία της Νέας Δημοκρατίας και θέλει να την στρέψει στον νεοφιλελευθερισμό.
To ΚΠΕΕ αναλαμβάνει την ιδεολογική μάχη στο εσωτερικό της παράταξης και συσπειρώνει τους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού. Πραγματοποιεί διαλέξεις και ημερίδες με τη συμμετοχή ενός ευρύτερου κύκλου επιστημόνων, επιχειρηματιών και ανθρώπων της αγοράς.
Το ΚΠΕΕ αρχίζει να κερδίζει τη μάχη των ιδεών εντός στη Νέα Δημοκρατία, αλλά αντιμετωπίζει δύο μεγάλο προβλήματα.
Το πρώτο είναι ότι «τρώει πόρτα» από τους καραμανλικούς της Νέας Δημοκρατίας που επιμένουν στη γραμμή του «ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού», δηλαδή της λαϊκής Δεξιάς. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν έχει επαρκείς πήγες χρηματοδότησης. Εκείνη την εποχή τα think tank των κομμάτων δεν χρηματοδοτούνταν από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Ο Μητσοτάκης όμως είναι αποφασισμένος να προχωρήσει.
Εκείνη τη στιγμή μετράει τους πραγματικούς φίλους του. Συγκεντρώνει μια ομάδα από επιχειρηματίες, στελέχη της αγοράς και ακαδημαϊκούς που θέλουν να στηρίξουν είτε χρηματοδοτικά είτε πολιτικά το εγχείρημα του ΚΠΕΕ για την ιδεολογική μετατόπιση της Νέας Δημοκρατίας στο νεοφιλελευθερισμό, δόγμα που ακολούθησε και ως Πρωθυπουργός αργότερα με σωρεία ιδιωτικοποιήσεων.
Ανάμεσα στους φίλους αυτούς ήταν και ο Θόδωρος Κασσελάκης, πατέρας του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανου Κασσελάκη. Ο πατήρ Κασσελάκης έτσι κι αλλιώς είχε δεσμό με τον «Ψηλό» τόσο λόγω εντοπιότητας όσο και λόγω άποψης.
Αυτόν τον δεσμό τον τίμησε στην πράξη.
Στην εκδήλωση «Από την Ελλάδα ΕΠΕ στην Ελλάδα ΑΕ» του ΚΠΕΕ του 1989 βλέπουμε το logo της εταιρίας να αποτυπώνεται στα υλικά που μοιράστηκαν στους συμμετέχοντες. Μάλιστα είναι τοποθετημένο στη θέση που συνήθως είναι προορισμένη για τους βασικούς σπόνσορες μια εκδήλωσης ή ενός οργανισμού.
Τώρα, μετά και τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι Κασσελάκηδες έχουν παράδοση στο να βάζουν πλάτη στους Μητσοτάκηδες, αλλά ενδεχομένως να χαρακτηριζόταν κακεντρεχής.
