Γράφει η Δώρα Ν. Αντωνοπούλου Βίος ανθόσπαρτος γάμος ομοφύλων
Ψηφίστηκε προχθές στο ελληνικό Κοινοβούλιο το νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, αποκαθιστώντας την ισότητα στον πολιτικό γάμο μεταξύ των ζευγαριών.
Μια γνωστή μου κατηγορεί την κυβέρνηση για το νόμο που μόλις πέρασε. Ο ξάδερφός μου είπε ότι αυτό που συνέβη είναι μία τραγωδία κι εγώ νόμισα ότι κάτι πάθανε και άρχισα να τον ρωτάω τι τους συνέβη. Κάποιοι παπάδες βγήκαν με πομπώδες ύφος και προειδοποίησαν τους φανατικούς του νομοσχεδίου να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στην εκκλησία…
Παραβλέποντας εντελώς τις υπερβολές των τελευταίων ημερών που καταγράφηκαν σε όλα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, εγώ εστίασα στα θετικά του καινούριου νόμου, συλλογιζόμενη απλώς τα εξής:
Από τώρα και στο εξής, δύο σύντροφοι του ιδίου φύλου και τα (υιοθετημένα) παιδάκια τους, στα μάτια του νόμου δεν θεωρούνται πια άγνωστοι μεταξύ τους, αλλά οικογένεια. Κι αν ο άνθρωπος που υιοθέτησε ένα ή δύο ή τρία παιδάκια πεθάνει, τότε εκείνα δεν θα μείνουν στο δρόμο, αφού θα υπάρχει και δεύτερος γονιός, ο οποίος θα έχει τις ίδιες υποχρεώσεις και τα ίδια δικαιώματα με τον πρώτο, όσον αφορά τα υιοθετημένα παιδιά τους.
Αυτό σημαίνει ότι θα μπορεί να τα πηγαίνει και να τα παίρνει από το σχολείο, να τα συνοδεύσει στο νοσοκομείο αν αρρωστήσουν, να παρίσταται οπουδήποτε χρειαστεί ως ο νόμιμος κηδεμόνας των παιδιών αυτών.
Από αυτήν την άποψη τακτοποιείται ένα μεγάλο νομικό κενό που υπήρχε στη χώρα μας ως σήμερα κι έτσι λύνονται αρκετά από τα προβλήματα των οικογενειών αυτών, όπως και των ζευγαριών χωρίς παιδιά, αφού κι εκείνοι αντιμετώπιζαν ως τώρα πλήθος γραφειοκρατικών εμποδίων, σε θέματα υγείας και περίθαλψης, περιουσίας, κληρονομιάς, κ.ά.
Δυστυχώς, δεν κατάφερα να καταλάβω γιατί έγινε τέτοιος πανικός γύρω μας με αφορμή τον καινούριο νόμο.
Οι πολέμιοι του καινούριου νόμου τάσσονται σθεναρά κατά των ομοφυλόφιλων ζευγαριών στον τόπο μας, ως μια τάση που δεν τους εκφράζει καθόλου, λες και η ομοφυλοφιλία είναι κάτι που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ξαφνικά στις αρχές του 2024. Λες και μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν ζευγάρια ομοφυλόφιλων στον πραγματικό κόσμο, παρά μόνο σε κάτι ταινίες του σινεμά, ελεεινές και ανήθικες. Βίος ανθόσπαρτος γάμος ομοφύλων
Οι πολέμιοι του καινούριου νόμου υπερασπίζονται ακόμα την «κανονική», οικογένεια, αυτήν την οποία ευλόγισε και ο Κύριός μας και η οποία περιλαμβάνει μία μάνα και έναν πατέρα για τα παιδιά. Λες και αμφισβήτησε κανείς την ιερότητα του προσώπου της μητέρας και τη σπουδαιότητα της ύπαρξής της μέσα στην οικογένεια και στο μεγάλωμα των παιδιών.
Λες και η νομική κάλυψη των ομόφυλων ζευγαριών που ψηφίστηκε προχθές, καταργεί οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογενειακού πυρήνα, λες και είναι ποτέ δυνατό να εκλείψει η οικογένεια με τη μαμά και το μπαμπά από την Ελλάδα. Επειδή ήρθε στην επιφάνεια το θέμα, το οποίο ως σήμερα αποσιωπούσαμε θάβοντάς το, ελπίζοντας σιωπηρά να εξαφανιστεί και να μη χρειαστεί να ξανασχοληθούμε μαζί του.
Οι πολέμιοι του καινούριου νόμου απεχθάνονται τον σεξουαλικό προσανατολισμό των παραπάνω, αισθανόμενοι ακόμα και αηδία για τους ομοφυλόφιλους (άντρες και γυναίκες) και φοβούμενοι παρόμοια κατάληξη για τα παιδιά τους. Λες και η ομοφυλοφιλία είναι επιθετικό μικρόβιο, το οποίο κολλάει κανείς εύκολα αν μεγαλώσει στο ίδιο σπίτι με τους ομοφυλόφιλους.
Λες και δεν είναι η καινούρια αυτή οικογένεια μια εναλλακτική μορφή οικογένειας, η οποία υπάρχει παρά τη δυσαρέσκειά και την περιφρόνησή μας. Λες και οι καινούριοι σύζυγοι δεν είναι κι αυτοί άνθρωποι που επιθυμούν να λάβουν και να δώσουν χαρά, αγάπη, φροντίδα, συντροφικότητα και συμπόνοια στον κόσμο γύρω τους…
Πόσο θα ’θελα να πάψουν οι προκαταλήψεις και ο φανατισμός που σχετίζονται με τα ομόφυλα ζευγάρια καινα αρχίσουμε οι Έλληνες να είμαστε λίγο πιο ανοιχτόμυαλοι και λίγο πιο δεκτικοί σε νέα οικογενειακά πρότυπα. Και πόσο θα’θελα η εκκλησία να αναθεωρήσει και να δεχτεί ανεξαιρέτως όλα τα παιδιά του Θεού στους κόλπους της, είτε αυτά έχουν έναν πατέρα είτε περισσότερους…
