του Βασίλη Ιωαννίδη, πολιτικού μηχανικού
Έφτασε ο κόμπος στο χτένι ή ακριβέστερα, έφτασε η όδευση τυφλών σε τρύπα
Οι αρμόδιοι και τα κλιμάκια που επιθεωρούν και επιβάλλουν την νομιμότητα (παίζοντας τό σκληροί και αμείλικτοι), προστατεύοντας τις οδεύσεις τυφλών (με ζήλο/θέρμη και έντονο αίσθημα σεβασμού προς την ευαίσθητη κοινότητα τυφλών) από τα τραπεζοκαθίσματα των επιχειρήσεων είτε με προειδοποίηση ή μοιράζοντας κλήσεις, υποκρίνονται διότι είτε αγνοούν είτε δεν εννοούν τα κάτωθι:
Οι οδεύσεις τυφλών που έχουν ήδη κατασκευαστεί ή πρόκειται από την απερχόμενη Αρχή ούτε ως διακόσμηση χρησιμεύουν.
- Έχετε δει κάποιον τυφλό να τις χρησιμοποιεί έστω μια φορά;
- Έχετε ρωτήσει κάποιον τυφλό αν του είναι εύχρηστες;
- Έχετε παρατηρήσει πως κινούνται;
- Μήπως κινούνται με έναν συνοδό, με ένα ειδικό σκύλο και με βακτήρια;
- Έχετε δείξει το απαιτούμενο ενδιαφέρον να ρωτήσετε τους ιδίους αν είναι ευχαριστημένοι ή πως θα ήθελαν να είναι οι, ο Θεός να τις κάνει, οδεύσεις;
Αυτές είναι, δυστυχώς, οι τέλειες χαράξεις που συχνά πυκνά διακόπτονται από κενά ή σπασμένα φρεάτια (που σημειωτέων επισυνάπτω την αντίστοιχη φωτογραφία που από τις 24.10.2023 μέχρι και σήμερα 04.11.2023 δεν έχει αντικατασταθεί)
και έχοντας πάντα πορεία ζιγκ-ζαγκ (επισυνάπτω την αντίστοιχη φωτογραφία και από νέα χάραξη στην Αιγίου στο Ναύπλιο).
Ως πολιτικός μηχανικός έχω διδαχθεί ότι ένα έργο πρέπει να διέπεται από συγκεκριμένες Αρχές:
- Σχεδιασμός
- Ασφάλεια
- Λειτουργικότητα
- Αισθητική
- Οικονομία
- Οικολογία/σεβασμό προς το περιβάλλον
- Συντήρηση (ενώ όλα τα έργα έχουν σχεδιαστεί για συγκεκριμένη διάρκεια ζωής, μπορούν να διατηρηθούν).
Αυτές τις οδεύσεις τυφλών προστατεύουν ο επικεφαλής και το κλιμάκιο του;
Άλλωστε ο βετεράνος, μου αποκρίθηκε “αυτοί είναι οι φίλοι σου, που θα σε ψηφίσουν;”, με άκρατη αλαζονεία και έντονο ύφος ειρωνείας/ασέβειας.
Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να μιλά έτσι σε εμένα και στους φίλους μου;
Θα μπορούσε να είναι ένας οποιοσδήποτε δημότης στη θέση μου, την ίδια στιγμή που ο ίδιος υποτίθεται περιφρουρεί την γραμμή όδευσης τυφλών.
Νοιώθω ευλογημένος, που έχω φίλους με αυτισμό, νοητική υστέρηση, κινητικά προβλήματα, με ένα λειτουργικό μάτι, με μερική & ολική τύφλωση, επειδή όταν λείπει κάτι από έναν άνθρωπο για να θεωρείται φυσιολογικός, τότε είναι που χαρακτηρίζεται από ανθρωπιά/μεγαλοψυχία. Ενώ η κοινωνία μας που είναι γεμάτη από φυσιολογικούς ανθρώπους είναι η πλέον απάνθρωπη/απρόσιτη τόσο για τους ίδιους που την απαρτίζουμε (εμάς) πόσο μάλλον για την μειοψηφία, που μερικοί τολμούν να τους αποκαλούν “ελλιπείς”.
Προ(σ)καλώ ειδικά βετεράνο και γενικά όλους.
Γίνε τυφλός για μια ημέρα να περπατήσουμε μαζί τα σοκάκια του Ναυπλίου στα τυφλά.
Τότε και μόνον τότε θα καταλάβουμε (μέσα από τα δικά τους κλειστά ματιά) πόσο φιλικό είναι το ήδη υπάρχων περιβάλλον και κατά ποσό οφείλουμε εμείς να το αλλάξουμε.
Ας μην ξεχνάμε όλες τις ομάδες (με ειδικές ανάγκες/ ικανότητες) με τις οικογένειές τους, που τους φροντίζουν και περνούν δύσκολα στην καθημερινότητά τους.
