Οι δύο γύροι των δημοτικών εκλογών στο Άργος και στο Ναύπλιο επέφεραν ολικές ανατροπές στα μέχρι σήμερα «κρατούντα». Έκπληξη; Όχι και τόσο αν ληφθούν υπόψη κάποια προηγούμενα εκλογικά δεδομένα αλλά και κάποιες σύγχρονες καταστάσεις. Ως προς τα πρώτα αναφέρω ότι και στις δύο πόλεις, με εξαίρεση για το Ναύπλιο την περίοδο του Δημάρχου Σαγιά, κανένας δήμαρχος μετά τον Πόλεμο και τον Εμφύλιο δεν κατάφερε να εκλεγεί για τέταρτη κατά σειρά περίοδο. Οι πιο «μακρόβιοι» δήμαρχοι στο Άργος υπήρξαν ο λαϊκιστής και καλοκάγαθος γιατρός Στάθης Μαρίνος και ο δικηγόρος Δημήτρης Παπανικολάου. Σημείωσαν αισθητή αποτυχία όταν θέλησαν να «εκτεθούν» για τέταρτη φορά. Ανάλογο συνέβη και στο Ναύπλιο.

Από το άλλο μέρος, οι δύο τελευταίοι δήμαρχοι στις δύο πόλεις όχι μόνο κούρασαν αλλά δυστυχώς δημιούργησαν κακή φήμη πανελλήνια με κάποια καμώματά τους. Επαγγελματικά γυμναστές και οι δύο, τροφοδότησαν ένα πελατειακό σύστημα. Αλλά εδώ σταματούν οι ομοιότητες. Διότι ο δήμαρχος του Άργους δημαγώγησε ασύστολα, ακολούθησε το τρίπολο απαιδευσία-εγωπάθεια-παράνοια, όπως αναλύαμε στο προηγούμενο άρθρο μας, και στο Άργος εφαρμόστηκε μια πολιτική ακατάσχετης φλυαρίας, συνδυασμένη κατά τα άλλα με πλήρη ασυναρτησία και βανδαλισμούς προς την ιστορική κληρονομιά και φυσιογνωμία της πόλης.

Στα δύο νέα δημοτικά συμβούλια των πόλεων έχουν εκλεγεί κυρίως νέοι άνθρωποι, με θετικά προσωπικά προσόντα. Μπορεί ορισμένοι να μην έχουν τις ανάλογες εμπειρίες, αλλά «στη βράση» γίνεται η δημιουργία. Και ο μόνος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η παραζάλη της όποιας εξουσίας και οι πειρασμοί του πελατειακού συστήματος, πράγμα που ισχύει και για τις δύο πόλεις. Αν όμως στο Ναύπλιο από εδώ και πέρα το σημαντικό είναι η διαφύλαξη των «κεκτημένων», δηλαδή του φυσικού τοπίου και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς (συμπεριλαμβανομένων και όποιων αναγκαίων κατεδαφίσεων «τεράτων», όπως «σκαθάρι- καφενείο» της Αρβανιτιάς ή και για το πρώτο «Ξενία»), στο Άργος περιμένει τη νέα δημοτική αρχή ένα έργο εξυγίανσης, δηλαδή η πλήρης ανάταξη της πόλης από την ασυναρτησία και τους βανδαλισμούς.

Σήμερα δίνω μόνο δύο παραδείγματα και επιφυλάσσομαι για περισσότερες λεπτομέρειες στην κατάλληλη στιγμή. Καταρχήν θα πρέπει να προγραμματιστεί η ανακατασκευή της βόρειας πτέρυγας των Στρατώνων Καποδίστρια, για την οποία μπορώ να παραχωρήσω κάθε αναγκαίο τεκμήριο και σημειώνω ότι υπάρχει προς τούτο η σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Υπουργείου Πολιτισμού (την δημοσίευσα παλαιότερα στα «Νέα της Αργολίδας»). Επί δεκατρία χρόνια ο Δήμος Άργους σαμπόταρε αυτή την πρόταση και, πέρα από το ότι άφησε να ρημάζουν ιστορικά κτίρια του Άργους, άρχισε να εξαπολύει τρελά «σχέδια» για δημιουργία νέου κτιρίου, όπως η …Εθνική Λυρική Σκηνή. Η βόρεια πτέρυγα, που ήταν πολύ πιο ευρύχωρη από τις άλλες, θα μπορούσε να στεγάσει από αναγκαίες Υπηρεσίες του Δήμου ή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, αντί του μπερντέ της αποθήκης του Μεγαλέξαντρου.

Έπειτα, θα πρέπει να τεθεί τέρμα στο άλλο παλαβό «σχέδιο» δημιουργίας γυάλινου κτιρίου στο προαύλιο του ιστορικού δημαρχείου της πόλης. Γυάλινο κτίριο στο αναβράζον κέντρο της πόλης και με την κλιματική αλλαγή που θα εντείνεται συνεχώς!

Τέλος, προς το παρόν, είναι καιρός να κατατεθεί μήνυση και αγωγή κατά εκείνων που διέλυσαν και διοχέτευσαν προς δικό τους όφελος τους τέσσερις μαντεμένιους ιστορικούς φανοστάτες της πλατείας του Αγίου Πέτρου. Δεν μπορεί να μένουν ατιμώρητες τέτοιες ενέργειες. Ο (οι) υπεύθυνοι να υποχρεωθούν να επαναφέρουν όλα τα στοιχεία των φανοστατών και να ξαναστηθούν στην ιστορική θέση τους.

Ο κ. Γ. Μαλτέζος και οι σύμβουλοι και συνεργάτες του αναλαμβάνουν την ευθύνη μιας πόλης βαθιά πληγωμένης. Θα πρέπει με σύνεση, νου και γνώση, αλλά και με αποφασιστικότητα, όχι μόνο να θεραπεύσουν πλήρως αλλά και να προγραμματίσουν με τις κρατικές αρχές τον μοναδικό ιστορικό, αρχιτεκτονικό πλούτο του Άργους, αρχαίο και των νεότερων χρόνων. Αλλά όχι μόνον αυτό, που δεν αρκεί από μόνο του. Είναι καιρός η υπνώττουσα επί δεκατρία χρόνια κοινωνία του Άργους, και μάλιστα οι συνειδητοί και καλλιεργημένοι πολίτες, να ανασκουμπωθούν. Διότι το οικονομικά, κοινωνικό και πολιτισμικό μέλλον της πόλης διακυβεύεται επικίνδυνα. Και δεν μας παίρνει για άλλο γιουρουκισμό!