Γράφει η Δώρα Ν. Αντωνοπούλου
-Αποφάσισα να κάνω αποταμίευση, είπε η Τούλα αδιάφορα, σαν να μου έλεγε ότι μόλις έβγαλε τα σκουπίδια.
Έσκασα στα γέλια.Βλέπεις, τα πετάει ξαφνικά, δεν προειδοποιεί… Μετά πήρα το σοβαρό μου ύφος και την ρώτησα:
-Πως έτσι;;; Θα πας ταξίδι και μαζεύεις χρήματα;;;
-Όχι καλέ, είναι η νέα τάση. Το διάβασα στο ίντερνετ…
Το άτιμο το ίντερνετ, είχα ακούσει ότι η παγκόσμια πληροφορία έχει δημιουργήσει προβλήματα στην ανθρωπότητα. Ένα από αυτά το είχα τώρα μπροστά μου ολοζώντανο και πανέτοιμο να ψάξει για την λύση του…
-Μίλα μου για τάσεις, είπα με ψεύτικη περιέργεια.
-Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να χαλάει συνέχεια λεφτά σε πράγματα που δεν χρειάζεται. Καταλήγει να χαλάει περισσότερα από όσα βγάζει και να δουλεύει σαν σκλάβος. Βάζοντας τα οικονομικά του σε τάξη, ο άνθρωπος μειώνει το στρες και ζει πιο ήρεμη ζωή…
-Έλα!Αυτό το λέει η τάση;;
-Ναι, φυσικά. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έκαναν οικονομία, ξεχρέωσαν, αποταμίευσαν και τώρα δίνουν συμβουλές και ιδέες στους υπόλοιπους που θέλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.
-Ναι… και να σου πω βρε Τούλα… πως ακριβώς σκέφτεσαι να ξεκινήσεις;; Γιατί, απ’ όσο ξέρω, τα τελευταία χρόνια κάνεις κολλητή παρέα με τον κύριο Hondos Center κι έχετε πιει πολλούς ακριβούς καφέδες μαζί…
-Να μην ψωνίσω κρέμες, καλέ;; Πως θα διατηρηθεί το προσωπάκι… Με σαπούνι και νερό;; Δεν πρέπει να κάνει και η χημεία την δουλειά της…
-Οπότε, να υποθέσω ότι η οικονομία δεν έχει να κάνει με την περιποίηση. Πως νόμισα… Ρούχα και παππούτσια;;;
-Α, καλά… Θα σταματήσουμε και να ντυνόμαστε τώρα;; Με τι θα κυκλοφορώ;; Με τα μπαλωμένα!!
Θεός φυλάξοι… Η Τούλα και να μην ψωνίσει… Αν συνέβαινε ποτέ αυτό, οι επιχειρήσεις του Άργους και των περιχώρων θα έκλειναν και θα πεινούσε κόσμος και κοσμάκης… Η τοπική οικονομία την έχει προστάτη της, κάτι σαν τον άγιο Νικόλαο με τους ναυτικούς.
Ευτυχώς, ήμουν στις καλές μου και το διασκέδαζα. Η Τούλα, άμα την αντέξεις, είναι απολαυστική. Για να μην σου πω ότι μέχρι το τέλος του καφέ θα βγάζαμε και ηθικό δίδαγμα…
-Χμμμ, είπα, φανερά προβληματισμένη. Οπότε έχουμε μπροστά μας ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα οικιακής οικονομίας, το οποίο όμως δεν έχει να κάνει με οικονομία στα τσουχτερά καλλυντικά ούτε σε ρούχα ή παπούτσια… Και από που θα αποταμιεύσεις, ρε συ Τούλα;; Θα πάρεις δάνειο;;
-Δεν ξέρω ακόμα, δεν είναι τόσο απλό το θέμα. Τα ρούχα και τα καλλυντικά εμένα μου χρειάζονται. Δεν είναι ότι έχω λίγα, είναι θέμα ψυχολογικό. Ψωνίζω και αισθάνομαι μαγικά, νιώθω θεά, κατάλαβες. Ξεχνάω τα προβλήματα, ξεχνάω τις στενοχώριες και όλα είναι ωραία γιατί ψωνίζω. Εγώ και τα ψώνια πάμε μαζί, συμπορευόμαστε στη ζωή…
-Κατάλαβα, είπα και σκέφτηκα πόσο τυχερή είναι η Τούλα που είναι ευκατάστατη κι έτσι έχει αποφύγει ο Αργύρης τα απανωτά εγκεφαλικά… Ο Αργύρης τι γνώμη έχει για όλα αυτά;;
-Ο Αργύρης σιγά να μην καταλάβαινε. Του είπα ότι λατρεύω τον Βασίλη Ζούλια και ότι θέλω να πάω να τον βρω στην Ακαδημίας και μου ευχήθηκε να είμαστε ευτυχισμένοι μαζί. Με ειρωνεύτηκε, κατάλαβες…
Αν κατάλαβα λέει… Και πολύ καλά μάλιστα.
Πόσο δύσκολο είναι να κάνουν οι άνθρωποι οικονομία σήμερα… Όχι λόγω ακρίβειας, όχι. Αναφέρομαι στην ψυχολογία του μάρκετινγκ και στην θεραπεία των αγορών. Τα ψώνια είναι το απόλυτο φάρμακο, χρόνια τώρα. Είμαστε εθισμένες, οι περισσότερες από εμάς, στα ψώνια της χαράς, πράγμα που παραδέχεται και η επιστήμη.
Πώς να σταματήσει η Τουλίτσα να ξοδεύει για χάρη της οικονομίας, με τόση σεροτονίνη και ντοπαμίνη στον εγκέφαλό της την ώρα που πατάει τα κουμπάκια στον υπολογιστή… Πώς να σταματήσει να πηγαίνει για μανικιούρ με τόσα υπέροχα νυχοχρώματα γύρω της… Και πώς να σταματήσει να βάζει κρεμούλες στο πρόσωπο το πρωί και το βράδυ με τόσο υπέροχη υφή και τέτοιο άρωμα μέσα στα βαζάκια… Θεά…
Κι ενώ ο σκεπτόμενος εαυτός της την ωθούσε προς την αυτοβελτίωση, ο άλλος -ο απλός και καθημερινός- της έλεγε ότι πρέπει να χαλαρώσει και να συνεχίσει τα ψώνια.
-Βασικά, δεν θέλω να σταματήσω το ξόδεμα, γιατί θα μελαγχολήσω. Θες να μελαγχολήσω;;
-Όχι βέβαια. Είπαμε να μου μιλήσεις για την τελευταία τάση, όχι να αρχίσεις να έχεις εσύ τάσεις (αυτοκτονίας).
-Προς το παρόν απλά διαβάζω κι ενημερώνομαι. Μπορεί να αποφασίσω να ξεκινήσω τον νέο τρόπο ζωής την ερχόμενη Black Friday, όπως το έκανε η Μακ Γκα, η Ιρλανδή.
-Μπα! Έμαθες και για την Μισέλ Μακ Γκα;; Μπράβο Τούλα…
-Ναι, ναι. Σταμάτησε να χαλάει λεφτά για έναν χρόνο και όχι απλά της έμειναν χρήματα, ξεχρέωσε το στεγαστικό της δάνειο. Μιλάμε για πολλές χιλιάδες ευρώ.
-Ναι, όμως πρόσεξε τι λες, γιατί η Black Friday δεν είναι πολύ μακριά. Καταφθάνει σε έναν μήνα και δέκα μέρες ακριβώς.
-Ναι, το ξέρω. Έχω κάνει λίστα με κάποια πράγματα που χρειάζομαι και μάλλον θα τα πάρω τότε σε καλύτερη τιμή.
-Μου κάνεις πλάκα;;
-Έχω δει ένα ζευγάρι μπότες καφέ απίθανες! Ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου Prada, επίσης καφέ. Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια Asics, χειμωνιάτικες πυτζάμες γαλάζιες, εσώρουχα βαμβακερά, μία ζακέτα από τα Marks & Spencer… Μία κρέμα νυκτός της Clinique γιατί μου τελειώνει, έναν ορό για τις κηλίδες στο πρόσωπο, ένα κραγιόν της L’ Oreal κι ένα υπέροχο άρωμα της Guerlain που το θέλω κι όλο το καθυστερώ… Ε, και μέχρι τότε, ποιος ξέρει τι άλλο θα τελειώσει και θα χρειάζεται αντικατάσταση… Καταλαβαίνεις…
