Φωτογραφία: 26-11-2017, Απελευθέρωση Παλαμηδίου, Βουλευτικό.
Στα κακοτράχαλα τα βουνά
με το σουράβλι και το ζουρνά
πάνω στην πέτρα την αγιασμένη
χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι.
Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.
Καθώς ο «Τσάμικος» του Νίκου Γκάτσου και η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι αντηχούσαν στους τοίχους του Βουλευτικού, το κοινό συνόδευε τους χορωδούς στο τέμπο που έδινε ο μαέστρος Θ. Αντωνιάδης. Ανάμεσά τους ξεχώριζε η φιγούρα του Γιώργου Καρατάσου. Χρόνια τώρα μέλος της χορωδίας, με μια άδολη αγάπη για τη μουσική, συμμετείχε σε όλα τα μουσικά δρώμενα είτε επρόκειτο για τη χορωδία της Παναγίτσας το Πάσχα, είτε για τους τραγουδιστάδες της Ζάκυνθος που ακολουθούσε στα καντούνια του Ναυπλίου, είτε ακόμη και κυρίως για τους «Πεμπτιανούς», τη μουσική ομάδα της οποίας ήταν συνιδρυτής και μέλος ακούραστο. Όσοι κατά καιρούς συμμετείχαν στη μουσική παρέα θα θυμούνται πως ο «Τσάμικος» ήταν πάντα ένα τραγούδι που θα ακουγόταν σε κάθε συνάντηση της μουσικής παρέας.
Στα κακοτράχαλα τα βουνά, με το σουράβλι και το ζουρνά, εξακολούθησε να τραγουδάει ο Γ. Καρατάσος όταν ξεκίνησε το μεγάλο του ταξίδι πριν από 40 ημέρες. Πίσω του, στην πέτρα την αγιασμένη του Ναυπλίου, άφησε μια πλούσια συμμετοχή σε συνεργασίες με τον Προοδευτικό Σύλλογο Παλαμήδη και με άλλους Συλλόγους, καλλιτεχνικές ομάδες και πρόσωπα. Ανάμεσα σε πολλά τα οποία ίσως δεν φαίνονται με τον ίδιο έντονο τρόπο όπως άλλα, είναι και οι επεξηγηματικές πλακέτες σε ιστορικά κτήρια του Ναυπλίου που απέκτησαν έτσι «πρόσωπο». Όπως επίσης, η σημαντική σελίδα με τις «Παλιές φωτογραφίες του Ναυπλίου», αποθησαυρίζοντας στιγμές ιστορικές, συλλογικές, προσωπικές, που συμπληρώνουν το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό παζλ της Αργολίδας και του Ναυπλίου. Ταυτόχρονα, οι εορταστικές εκδηλώσεις της «Ναυπλιάδας», οι διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις όπως και η συμμετοχή στους εορτασμούς για το Παλαμήδι, στηρίχτηκαν στην «αθέατη» παρουσία του και στη δημιουργική συμμετοχή του.
Το σαραντάμερο του Γιώργου Καρατάσου είναι μια γενικότερη ευκαιρία μνήμης όλων εκείνων που κόπιασαν για έναν καλύτερο δημόσιο χώρο, για την κοινωνική προσφορά και την ανάδειξη του αργολικού πολιτισμικού πλούτου. Με το φόβο να αδικήσω κάποιους από τις τελευταίες δεκαετίες που γνωρίζω εγώ στην Αργολίδα, θα μνημονεύσω το Νικόλα Ταρατόρη και την «Αργολική Πρόταση», τις εκδηλώσεις της οποίας παρακολουθούσε ο Γ. Καρατάσος. Την αείμνηστη Κατερίνα Παπαδριανού με την οποία συνεργαστήκαμε για την ίδρυση της «Ένωσης Συγγραφέων και Λογοτεχνών Αργολίδας». Τον Γιάννη Νόνη που έφυγε άδικα, αλλά μας άφησε μια μουσική παρουσία σημαντική. Πολλά άλλα ονόματα θα ήθελα να αναφέρω στο μικρό χώρο αυτού του κειμένου, αλλά είμαι σίγουρος πως το πνεύμα τους θα βρίσκεται αυτή την Κυριακή (8-10-2023) στην Παναγίτσα Ναυπλίου στην επιμνημόσυνη τελετή για τον Γιώργο Καρατάσο. Εμείς, όσοι/όσες κατά καιρούς τραγουδήσαμε μαζί του στο τραπέζι των «Πεμπτιανών», θα τραγουδήσουμε για μια ακόμη φορά τον «Τσάμικο», στη μνήμη του Γιώργου Καρατάσου και όλων εκείνων που νοητά θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο ίδιο μεγάλο τραπέζι της παρέας.
Από την Ήπειρο στο Μοριά
κι απ’ το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του χάρου αλώνια.
Κριτής κι αφέντης είν’ ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός.
(Γ. Κόνδης)
