Γράφει ο Παναγιώτης Αργέντος,
υποψήφιος περιφεριακός σύμβουλος Π.Ε. Αργολίδας με την παράταξη “Πρώτα η Πελοπόννησος” του υποψήφιου περιφερειάρχη Μανώλη Μάκαρη,
φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης
Η πορεία των περιφερειών στην Ελλάδα δεν έχει συνοχή. Δύο από τα σημαντικότερα γεγονότα που συνδράμουν σε αυτή την κατάσταση είναι η σωρευτική αιτιότητα και η χωροταξική αλληλεξάρτηση μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Και οι δύο διαδικασίες αυτές που προκαλούν άνιση ανάπτυξη μπορούν να αντιμετωπιστούν κυρίως με κρατικό παρεμβατισμό. Ποια είναι όμως η μοίρα της Πελοποννήσου;
Ύστερα από μια δεκαπενταετία αλεπάλληλων οικονομικών και υγειονομικών κρίσεων, η Πελοπόννησος δείχνει να αποτελεί τον τελευταίο τροχό της αμάξης. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Εurostat, η Περιφέρεια Πελοποννήσου καταλαμβάνει την 30η θέση σε ποσοστό ανεργείας σε όλη την Ευρώπη αλλά και την 222η θέση στην ευρωπαϊκή κλίμακα για το το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης. Αν και αποτελεί περιοχή ιδιαίτερου πολιτιστικού/αρχαιολογικού ενδιφέροντος και μεγάλης αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής υπολείπεται κατά πολλοίς σε βασικές υποδομές και βασικά αγαθά. Το ανενεργό σιδηροδρομικό δίκτυο, η απουσία αρδευτικών έργων, η παλαιότητα του οδικού δικτύου, η μέτρια απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων, η έλλειψη ενός τριτοβάθμιου πανεπιστημιακού νοσοκομείου, η απότομη απολιγνιτοποιηση, σε καμία περίπτωση δεν δείχνουν βήματα προόδου και ανάπτυξης βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων.
Για τους νέους, η διαβίσωση στην Πελοπόννησο καθίσταται μη βιώσιμη, σχεδόν σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους, οδηγόντας τους είτε στην αστυφιλία, ως την μόνη επιλογή για ενασχόληση με το αντικείμενο της κατάρτησης τους, είτε στο λεγόμενο brain waste, δηλαδή την ετεροαπασχόληση σε εργασίες χαμηλής εξειδίκευσης.
Οι έως σήμερα περιφερειακές αρχές έχουν αποτύχει πλήρως να δώσουν λύση στα καίρια προβλήματα της περιφέρειας. Μέσω ενός συστήματος αλγεϊνών πελατειακών σχέσεων, ικανοποίησης «ομάδων πίεσης», ασυδοσίας και διαπλοκής, στο οποίο λειτουργούν περισσότερο ως κοτζαμπάσηδες παρά ως αιρετοί, έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την Πελοπόννησο σε ένα πελώριο τουριστικό θέρετρο, χωρίς ξεκάθαρο και ισχυρό παραγωγικό μοντέλο.
Η νέα πενταετία αποτελεί ευκαιρία για την περιφέρεια. Η Πελοπόννησος πρέπει να προσδεθεί με δίκαιους όρους στο άρμα της ανάπτυξης και να διαχειριστεί σωστά τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης, έχοντας ως στόχο την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση αλλά και την περιφεριακή συνοχή και την αναζωογόνηση πόλεων και υπαίθρου.
Οι κύριοι Πτωχός και Τατούλης συγκρούονται συνεχώς όχι για το ποιος είναι πιο αρεστός στον λαό της Πελοποννήσου, αλλά για το ποιος είναι πιο αρεστός στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Απέναντι σε αυτή την συντηριτική φαυλότητα της απόλυτης εξάρτησης της αυτοδιοίκησης από την κεντρική κυβέρνηση και τις εξαρτησιακές πελατειακές δομές, πρέπει να υπάρξει μια ουσιαστική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού σε όλους τους βαθμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Να μπουν στα συμβούλια νέα πρόσωπα με κοινωνικό αποτύπωμα, επιστημονική κατάρτιση και φρέσκιες ιδέες ώστε να μπορέσουν να επαναπροσεγγίσουν το εκλογικό σώμα δίνοντας τους ρεαλιστικές αλλά ταυτόχρονα και ριζοσπαστικές λύσεις για τα καθημερινά τους προβλήματα. Όπως άλλωστε βλέπουμε να συμβαίνει και στην κεντρικοπολιτική σκηνή, η ανανέωση των πολιτικών προσώπων σηματοδοτεί μια επανεκίννηση συνδιαλλαγής με την κοινωνία. Μπορεί η πολιτική να μην είναι επάγγελμα, όμως κάποτε πρέπει να επέρχεται και η συνταξιοδότηση.
Οι κάτοικοι της Πελοποννήσου προσδοκούμε πολιτκή αποτελασματικότητα σε συνδιασμό με ιδεολογική αξιοπιστία. Οφέιλουμε να την μετασχηματίσουμε με το σύγχρονο ανθρωποκεντρικό περιφερειακό μοντέλο της βιώσιμης ανάπτυξης και της ευημερίας για όλους. Ένα μοντέλο που θα δίνει έμφαση στις κοινωνικές δομές, στην ανάδειξη του υπάρχοντος πολιτιστικού υλικού αλλά και την δημιουργλια νέου, στην προσασία της παραγωγής και του περιβάλλοντος και στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Οι ζωές μας είναι στα χέρια μας. Πρώτα η Πελοπόννησος, πρώτα οι άνθρωποι της.
Παναγιώτης Αργέντος
Υποψήφιος Περιφεριακός Σύμβουλος Π.Ε. Αργολίδας
Φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης
