ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
Γράφουν οι ιατροί Γρηγόρης Γρίβας (εκλεγμένο μέλος στο ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αργολίδας) και Προκόπης Κωστάκης (εκλεγμένο μέλος στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο)
Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες θλιβερών περιστατικών (63χρονη γυναίκα στην Κω που κατέληξε διακομιζόμενη πάνω σε αγροτικό αυτοκίνητο, 19χρονη έγκυος που κατέληξε περιμένοντας 6 ώρες ασθενοφόρο στη Νέα Μάκρη) που ανέδειξαν τη συστηματική υποστελέχωση του ΕΚΑΒ. Χτες ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Ιατρικής κος Πνευματικός προέβη σε δήλωση για μελλοντική(;) διαλογή των καρκινοπαθών ασθενών τελικού σταδίου σχετικά με τη νοσηλεία τους ή μη. Τα παραπάνω γεγονότα δεν είναι ούτε ασύνδετα μεταξύ τους, ούτε τυχαία. Εντάσσονται στη γενικότερη πολιτική απαξίωσης του δημόσιου συστήματος υγείας που είδαμε να εκτυλίσσεται την προηγούμενη τετραετία.
Η περίοδος της πανδημίας ήταν μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία για τη χώρα μας ώστε να ενισχύσει το ΕΣΥ και να επιδιώξει με σοβαρά κίνητρα τον επαναπατρισμό των χιλιάδων νέων επιστημόνων που έχουν φύγει στο εξωτερικό την τελευταία δεκαπενταετία. Αντί για αυτό το ΕΣΥ υποβαθμίστηκε και η παροχή υπηρεσιών υγείας διχοτομήθηκε. Το γηρασμένο και υποβαθμισμένο ΕΣΥ προορίστηκε για τα περιστατικά covidκαι τους οικονομικά ασθενέστερους και η ιδιωτική υγεία για όσους είχαν την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθουν. Οι παραιτήσεις γιατρών κάθε ηλικίας και βαθμίδας από το ΕΣΥ είναι καθημερινό φαινόμενο.
Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποδείξει ποικιλοτρόπως ότι την επόμενη τετραετία η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της υγείας θα είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες δράσης της. Η συστηματική υποστελέχωση και υποβάθμιση του ΕΣΥ είναι ο κινητήριος μοχλός για την προώθηση των πολιτών στην ιδιωτική ασφάλιση και στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της υγείας.Στο στόχαστρο θα βρεθούν επίσης τόσο οι νέοι ιδιώτες γιατροί ώστε να αποτελέσουν το φθηνό εργατικό δυναμικό μεγάλων ιδιωτικών κέντρων όσο και τα μικρά διαγνωστικά εργαστήρια.
Στις παραπάνω στοχεύσεις πρέπει να απαντήσουμε βάζοντας στο επίκεντρο τις ανάγκες των ασθενών μας και βασιζόμενοι στη σύγχρονη επιστημονική γνώση. Η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης θα φέρει τα επόμενα χρόνια στο προσκήνιο την δραματική αύξηση των νοσημάτων γήρανσης και φθοράς. Η αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης πρέπει να γίνει με σύγχρονους όρους δημόσιας υγείας. Προγράμματα προληπτικής παρέμβασης από μικρή ηλικία, δημόσιοι χώροι δωρεάν άθλησης, κοινοτική ιατρική και νοσηλευτική, μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και χρονίως πασχόντων, φροντίδα κατ’ οίκον, όλα με δημόσιο χαρακτήρα. Το ΕΣΥ και το ΕΚΑΒ πρέπει να αναδομηθούν και να επανδρωθούν με έμφαση στις ανάγκες των ασθενών και σεβασμό προς αυτούς που το υπηρετούν ενώ πρέπει επιτελούς να δομηθεί σύγχρονο δημόσιο δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού πρέπει να τεθεί σε προτεραιότητα με σοβαρά κίνητρα και αμοιβές ώστε να ενταχθούν σε αυτό οι ιδιώτες γιατροί. Τέλος ο μεγαλοϊδιωτικός τομέας πρέπει να σταματήσει να αποτελεί πεδίο προνομιακής μεταχείρισης όπως έγινε κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Η απάντηση όποιο και αν είναι το ερώτημα οφείλει να είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
