Γράφει η Σωτηρία Παπαδοπούλου,
ενεργή πολίτης Δήμου Άργους-Μυκηνών
Μια σάπια γέφυρα, κίνδυνος για τους διερχομένους και από πάνω και από κάτω δεν ήταν άξια λόγου για τον κυρίους Κοντό και Καμπόσο πριν επισημάνω στον Περιφερειάρχη το σοβαρό πρόβλημα. Ξαφνικά απέκτησε ιστορική σημασία, από ποιον άραγε; Δεν υπάρχει απόφαση ούτε την αρχαιολογία, ούτε από το ΚΑΣ, που να αναφέρει την “ιστορικότητα της”. Δεν μου φαντάζει περίεργο αφού οι αριστερές ιδεοληψίες του πρώτου και η πολιτική εμμονή του δεύτερου ταιριάζουν στο να μην θέλουν κανένα αναπτυξιακό έργο. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους αντιτίθεται στην πρόοδο. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που επί της ουσίας συμπλέουν…
Καμία πρόταση, ούτε μια γραμμή όλα αυτά τα χρόνια για την επικίνδυνη γέφυρα.
Τώρα τους έπιασε ο πόνος!
Αλλά αυτοί είναι, δεν αναζητούν την πρόοδο, δεν έχουν στόχο την αναβάθμιση της περιοχής. Ο μεν πρώτος για κακέκτυπες ιδεοληψίες που δεν βρίσκουν αντίκρισμα πλέον στην κοινωνια και ο δεύτερος λόγω της αδιαφορίας του όλα αυτά τα χρόνια για τη Νέα Κίο.
Δηλαδή πώς οραματιζόμαστε την εκμετάλλευση του αλιευτικού καταφυγίου στη Νέα Κίο, όταν δίπλα, στο Ναύπλιο, συμβαίνει κοσμογονία με τη μαρίνα; Δεν πρέπει η πρόσβαση σε πεζούς και τροχοφόρα να είναι κατ’αρχήν ακώλυτη;
Και δεύτερον, αν είναι τόσο πολύ συνδεδεμένη η ιστορία της Ν. Κίου με τη σάπια γέφυρα, τι εμποδίζει να γίνει συντήρηση της, ξεσκούριασμά της και τοποθέτηση της σε κοινόχρηστο χώρο στην πλατεία της Νέας Κίου;
Βλέπετε, οι σκουριασμένες γέφυρες ξεσκουριάζουν. Τα σκουριασμένα μυαλά ποτέ…
Το καλύτερο που έχουν να κάνουν, έστω και τώρα είναι να αποκτήσουν σχέδιο για αυτό τον τόπο. Οι καιροί ου μενετοί.
