Γράφει ο Δημήτρης Παπαδριανός
Διαβάζω και παρακολουθώ τα τεκταινόμενα και τις εξελίξεις γύρω από τις επερχόμενες Δημοτικές εκλογές.
Το στήσιμο Δημοτικών παρατάξεων, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε όλη τη χώρα, θυμίζει ίδρυση ιδιωτικής επιχείρησης, ειδικού σκοπού και καθεστώτος και μάλιστα χωρίς κανόνες και κάτω από ένα θολό πέπλο μυστηρίου και με μοναδικό σχεδόν, αρχικό κριτήριο, την ψήφο, όπως άλλωστε συνέβαινε πάντα, για την αντιμετώπιση του αντιπάλου (ψηφοσυλλέκτες, κατά το τροφοσυλλέκτες).
Η αναφορά μου στο θέμα αυτό, δεν θα επεκταθεί, σε αόριστες γενικότητες, περί των Δημοτικών εκλογών, θα πω μόνο δυο λόγια, ειδικά για Δήμους που έχουν την τύχη και το προνόμιο να έχουν στην επικράτειά τους πολλές αρχαιότητες.
Ο Δήμος Άργους-Μυκηνών, που γεννήθηκα και ζω, έχει αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, όπως σε μεγάλο βαθμό και ο Δήμος του Ναυπλίου.
Έχουν άραγε ποτέ σκεφτεί, μέχρι τώρα και οι κυβερνήσεις και όσοι διετέλεσαν ή φιλοδοξούν να υπηρετήσουν Δήμους, με τεράστιο Αρχαιολογικό πλούτο, τι σημαίνει αυτό και πως έχει αξιοποιηθεί ο ιστορικός αυτός πλούτος, σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;
Θα πω λίγα πράγματα μόνο, γιατί το θέμα αυτό είναι πολυσύνθετο και δύσκολο να το αναλύσεις σε ένα σύντομο άρθρο.
1) Περιοχές, όπως ο Δήμος Άργους Μυκηνών, έχουν στην επιφάνεια τους και στα σπλάχνα τους αμύθητους θησαυρούς Πολιτισμού.
2) Οι Δήμοι και οι πόλεις αυτές, δεν έχουν ανάγκη, από στολισμούς και καλλωπισμό, έχουν κληρονομήσει θαύματα, που οφείλουν να αναδείξουν, όχι φυσικά με προσωπικούς σχεδιασμούς και πειραματισμούς.
3) Η διαχείριση τέτοιων ιδιαίτερων θεμάτων, που αφορούν, την ανάδειξη των Αρχαιοτήτων και εν γένει του ιστορικού πλούτου, σε συνάρτηση και σε συνδυασμό με την αρμονική ένταξη τους στον συνολικό πολεοδομικό ιστό, θα έπρεπε να ανήκει στην αρμοδιότητα ειδικών οργανισμών, υπό την αυστηρή εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού και όχι μόνο.
4) Ο Δήμος Άργους Μυκηνών, κάτω από άλλες συνθήκες διαχείρισης των Αρχαιοτήτων, και με ένα νέο χωροταξικό σχεδιασμό και την κατάλληλη πολεοδομική ανασυγκρότηση, θα μπορούσε πολύ εύκολα, να έχει εκατομμύρια επισκέπτες (Αρχαιολογικό τουρισμό) ετησίως και θα μπορούσα εύκολα, να το τεκμηριώσω.
*Μιλάω βέβαια, για ένα άλλο υπουργείο πολιτισμού, με άλλες αντιλήψεις, στην διαχείριση του πολιτισμού, των αρχαιοτήτων, της Τέχνης και της Ιστορίας.
Και μιλάω και για Δήμους, με μια άλλη σύγχρονη αντίληψη, τόσο για το ρόλο του Δημοτικού συμβουλίου, όσο και για το ρόλο του Δημάρχου. Βρισκόμαστε, στο 2023 μ.Χ.!!!
Αυτά τα ολίγα, επειδή έτυχε να έχω κάνει και σπουδές Αρχαιολογίας και κυρίως, επειδή ξέρω και έχω αντιληφθεί, πως διαχειρίζονται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, τα θέματα αυτά.
Υ.Γ. Ήμουν και είμαι στη διάθεση όσων θα το επιθυμούσαν, για ευρύτερη ανάλυση, και τεκμηρίωση, του όλου θέματος.
Σε ό,τι με αφορά, φιλοδοξώ να εκδώσω, πολύ σύντομα, λογοτεχνικό βιβλίο, με τον συμβολικό τίτλο: “Στην Αορτή των Μυκηνών”.
Άλλοι στήνουν και σχεδιάζουν άλλα πράγματα, κι εμείς Βιβλία….., έκαστος εφ’ ω ετάχθη και όπου μπορεί και όπου οι κοινωνικές συνθήκες του το επιτρέπουν, να φανεί χρήσιμος.
Δ. ΠΑΠΑΔΡΙΑΝΟΣ
Λογοτεχνική Σελίδα: https://www.facebook.com/dim.papadrianos/
