Έστω και με κάποια καθυστέρηση διάβασα τη “Δούλα”του φίλου Μάνου Περράκη.
Στην κυριολεξία το …ρούφηξα σε δυόμιση απογεύματα… Και οι 400 σελίδες του τελικά μου φάνηκαν λίγες…
Ένα μυθιστόρημα που εξελίσσεται στ Ανάπλι του 1958 και μετά, με την ιστορία της Γωγώς, μιας φτωχής κοπέλας από ένα ορεινό χωριό που έρχεται στο αστικό Ναύπλιο για μια καλύτερη ζωή.
Δυσκολίες, έρωτες, βάσανα, ανατροπές, θάνατοι ξαφνικοί, η νοοτροπία μιας εποχής, το Ναύπλιο με την αριστοκρατική του τάξη η οποία εν τέλει έκρυβε πολλά…
Μυθοπλασία γύρω από την κεντρική ηρωίδα αλλά και γνώριμα σημεία της πόλης, αντιλήψεις, γεγονότα, εποχές…
Ένα βιβλίο που σε συναρπάζει από την πρώτη σελίδα μέχρι και την τελευταία.
Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Φίλε Μάνο Περράκη σε ευχαριστούμε για το όμορφο “ταξίδι” μέσα από τη “Δούλα” που μας γνώρισες..
Και κάτι ακόμη: πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό το βιβλίο του Μάνου άνετα μπορεί να μεταφερθεί ως μια τηλεοπτική σειρά λίγων επεισοδίων. Διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις. Μια ιδέα ρίχνω…
