H e-food είναι μια επιχείρηση, η οποία δραστηριοποιείται διαδικτυακά στη χώρα μας αξιοποιώντας την νέα τεχνολογία και τις νέες συνήθειες στην εστίαση, στη διασκέδαση και στον τρόπο ζωής κυρίως των νέων ανθρώπων. Μόνο κατά την περίοδο της καραντίνας κατάφερε να αποσπάσει κέρδη 24 εκατομ. ευρώ και να διπλασιάσει σχεδόν τους χρήστες των υπηρεσιών που παρέχει.
Λίγους μήνες αργότερα, εκμεταλλευόμενη τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη, απέστειλε εκβιαστική επιστολή στους εργαζόμενους διανομείς της ζητώντας να δεχτούν αλλαγή στο καθεστώς εργασίας. Να δεχτούν στην ουσία από μισθωτοί εργαζόμενοι να μετατραπούν σε ελεύθεροι επαγγελματίες αναλαμβάνοντας οι ίδιοι το κόστος ασφάλισης, με απλήρωτες υπερωρίες και χωρίς προσυμφωνημένη αμοιβή για την εργασία τους.
Το σωματείο των εργαζομένων δημοσιοποίησε την εκβιαστική επιστολή της επιχείρησης και το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης στους εργαζόμενους που ξέσπασε ανάγκασε την e-food να υπαναχωρήσει μπροστά στις τεράστιες απώλειες που είχε από τις αντιδράσεις των πελατών της.
Ας βγάλουμε τώρα τα συμπεράσματά μας από αυτήν την υπόθεση:
1 Η ανάπτυξη, μόνιμη επωδός σε κάθε κυβερνητική πρόταση, δεν μάς χωρά όλους. Ο καπιταλιστικός τρόπος ανάπτυξης προϋποθέτει την εκμετάλλευση της εργασίας, ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Η όποια ανάπτυξη θα έρθει μέσα από την απλήρωτη εργασία, την ανασφάλεια των εργαζομένων, τις απειλές και τους εκβιασμούς που όλοι γνωρίζουμε ότι κυριαρχούν σε πολλούς χώρους εργασίας με τον μπαμπούλα της ανεργίας.
2 Φάνηκε ξεκάθαρα η σημασία της ύπαρξης πρωτοβάθμιων σωματείων. Η συμμετοχή και η ενίσχυση των σωματείων είναι το μόνο όπλο που έχουν οι εργαζόμενοι απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία. Για αυτό το λόγο άλλωστε οι μεγάλες επιχειρήσεις πολεμούν λυσσαλέα την λειτουργία των σωματείων και την συνδικαλιστική δράση. Θέλουν τον εργαζόμενο μόνο για να του επιβάλλουν τους όρους που θέλουν, αδύναμο να αντιδράσει στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση.
3 Τέλος έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αποτελούν ένα σημαντικό όπλο στα χέρια της κοινωνίας τν πολιτών για αλληλεγγύη, οργάνωση αγώνων αλλά και επικοινωνίας. Έτσι εξηγείται η προσπάθεια κάθε εξουσίας να τα ελέγξει με κάθε τρόπο. Σε καμιά περίπτωση τα ΜΚΔ δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες, την ενεργοποίηση του λαικού παράγοντα, που είναι ο μόνος που μπορεί να ανοίξει δρόμους και να πετύχει νίκες. Είναι όμως ένα επιπλέον μέσο με μεγάλη δύναμη. Καλούς αγώνες.
