Άρθρο του Γιάννη Γκιόλα, βουλευτή Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ
Το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας που από χθές, 1 Ιούνη συζητείται στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής έχει από όλους τους φορείς της Εκπαίδευσης, καθηγητές και δασκάλους, γονείς και μαθητές, χαρακτηρισθεί δικαίως ως αντιεκπαιδευτικό και αντιδημοκρατικό.
Συγκεκριμένα όλοι μίλησαν για Ν/Σ φτηνό για το Κράτος και ακριβό για την οικογένεια, τιμωρητικό για τους εκπαιδευτικούς και ανταγωνιστικό για τους μαθητές. Ένα Νομοσχέδιο που κοιτάζει στο παρελθόν, επαναφέροντας ξεπερασμένες λογικές και πρακτικές του νεοσυντηρητισμού και του νεοφιλελεύθερου δόγματος, κλείνοντας πονηρά το μάτι και ανοίγοντας το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας.
Με το καλημέρα η ηγεσία του Υπουργείου έδειξε τις προθέσεις της με την αναστολή του Ολοήμερου Σχολείου, που κυριολεκτικά αναστατώνει τη ζωή της λαικής οικογένειας, των μικρομεσαίων και όλων των εργαζομένων. Κι αυτό με μια, από τηλεοράσεως εξαγγελία της Υπουργού, μονολότι έχει θεσπισθεί από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με Π.Δ. του 2017, που δεν μπορεί να ανατραπεί με Εγκύκλιο αλλά ούτε και με Υπουργική Απόφαση.
Το Νομοσχέδιο για την… αποδιάρθρωση της Παιδείας, σε 15 περίπου μέρες που ανέβηκε στη διαβούλευση, συγκέντρωσε τον πρωτοφανή αριθμό των 14.600 περίπου αναρτήσεων, με παρεμβάσεις που στην συντριπτική τους πλειοψηφία εκφράζουν αρνητική στάση συνολικά για το Νόμο, καθώς και για επί μέρους διατάξεις του.
Τι διαφορετική αντιμετώπιση θα περίμεναν οι αρμόδιοι Υπουργοί της Ν.Δ.;
Ας δούμε παρακάτω ορισμένα από τα πιο αρνητικά σημεία του Νομοσχεδίου:
Α. Στα Σχολεία και ιδίως της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επιβάλλεται ένας εκπαιδευτικός κορεσμός. Μεταβάλλονται σε ένα διαρκές εξεταστικό κέντρο, εξουθενωτικό για τους μαθητές και κυρίως για τα παιδιά των λαικών στρωμάτων, που δεν μπορούν για οικονομικούς λόγους, να παρακολουθήσουν φροντιστήρια.
Β. Αναγορεύονται τα Πρότυπα και κυρίως τα Πειραματικά Σχολεία που θα έπρεπε να έχουν άλλο ρόλο, ως η εξιδανίκευση της ποθητής αριστείας, ενώ στην ουσία υποθάλπεται ένας μάταιος ανταγωνισμός δίκην καλλιστείων.
Γ. Η Κοινωνιολογία ως «αριστερή» επιστήμη κατά τον εμβριθή διδάσκαλο κ. Άδωνη Γεωργιάδη, υποβαθμίζεται για να αναχθεί το μάθημα των Λατινικών ως μείζονος αξίας και σπουδαιότητας, στην πραγματικότητα όμως, χαράσσεται μια οπισθοδρομική πορεία, που δηλώνει ελιτισμό αλλά και στείρο κλασσικισμό! Πως θα επιβιώσουμε χωρίς να ξέρουμε να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση «Sinequanon»;
Δ. Η θεσμοθέτηση του ορίου της ηλικίας των 17 ετών, πάνω από το οποίο δεν μπορούν να εγγραφούν μαθητές στο ΕΠΑΛ, έχει σαν μοναδικό αποτέλεσμα να οδηγηθούν πελάτες στα Ιδιωτικά ΙΕΚ, με voucher.
Η λαική κατακραυγή οδήγησε βέβαια σε ανασύνταξη που θα θέλαμε να είναι και οριστική, χωρίς να παίρνουμε όμως και όρκο!
Ε. Η κατάργηση των Διετών Πανεπιστημιακών Προγραμμάτων, με πρόδηλο πάλι σκοπό τα bonous σε διάφορα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια.
ΣΤ. Η τιμωρητικήαξιολόγηση των εκπαιδευτικών,με πειραματόζωα τα παιδιά μας. Τα μαθήματα με την εξ αποστάσεως διδασκαλία που «ήρθαν για να μείνουν» κατά τον κ. Μητσοτάκη, καταργούν την ουσιαστική εκπαιδευτική λειτουργία, την άμεση επαφή δασκάλων και μαθητών, μετατρέποντας τις αίθουσες διδασκαλίας σε πλατώ τηλεοπτικών σειρών τύπου Bigbrother.
Ζ. Προτελευταία επισήμανση: Η επαναφορά από το βαθύ- μουχλιασμένο παρελθόν της διαγωγής στα απολυτήρια. Μια στάμπα που θα στιγματίζει ανεπανόρθωτα και για μια ζωή τα πιο ζωηρά και ανήσυχα παιδιά. Η άμεμπτη κοινωνία τους, δεν μπορεί επ’ουδενί να ανεχθεί κάποια μικρά και επουσιώδη παραπτώματα της εφηβικής ηλικίας. Η αληθινή επιδίωξη είναι η εμπέδωση της πειθαρχίας δια της απειλής, ώστε να καμφθεί το ελεύθερο φρόνημα της νέας γενιάς.
Η. Κάτι πολύ σοβαρό: Η ίδρυση ξενόγλωσσων Πανεπιστημιακών Τμημάτων, που δεν θα παρέχουν Πτυχία αλλά απλούς Τίτλους σπουδών μαθητείας. Είναι αυτά τα Τμήματα που με δίδακτρα θα εξυπηρετήσουν και ημεδαπούς για να λάβουν τίτλο σπουδών για άσκηση επαγγέλματος, χωρίς Πτυχίο Πανεπιστημιακής Σχολής.
Το άρθρο 16 του Συντάγματος παρακάμπτεται πανηγυρικά!
Η δήλωση της κ. Κεραμέως ότι τα τμήματα αυτά θα δέχονται μόνο αλλοδαπούς, είναι άνευ σημασίας και μάλιστα εν επιγνώσει της, αφού κατά το Ενωσιακό Δίκαιο ουδείς επομένως και Έλληνες, μπορεί να αποκλεισθεί από το Συνταγματικό δικαίωμα να εγγραφεί στα Τμήματα αυτά.
Η ίδρυση των Τμημάτων αυτών, όπως είναι λογικό, ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην Ιδιωτικοποίηση των Α.Ε.Ι.
Ως επίλογος: Το Ν/Σ μπορεί να ψηφισθεί από την πλειοψηφία. Δεν θα εφαρμοσθεί όμως γιατί θα αποκρουστεί από σύμπασα την εκπαιδευτική κοινότητα.
