Γράφει ο Κυριάκος Σάμιος
Ο χώρος της φυλακής είναι ιδιαίτερα εύθραυστος, η ψυχολογία των εγκλείστων δοκιμάζεται από κάθε τι που (δεν) συμβαίνει και με τον τρόπο που (δεν) συμβαίνει… Το θέατρο έρχεται ως αφορμή κι ερέθισμα δια-φυγής και πνευματικής από-δρασης.
Θυμάμαι τα λόγια ενός έγκλειστου βαρυποινίτη, καθώς μου δείχνει τους συγκρατούμενούς του που προαυλίζονταν στο χώρο τους.
«…Κυριάκο τους βλέπεις… Κάθε ένας είναι κι ένα ξεχωριστό βιβλίο …εάν δεν το ανοίξουν το βιβλίο να το διαβάσουν πως θα μάθουν το περιεχόμενο; …Μένουν εκεί ασάλευτοι…»
Βάρυνε η ατμόσφαιρα..! Του χαμογελώ με κατανόηση, παρατηρώ στην έκφραση του το αλάφρωμα για το μοίρασμα της σκέψης του, αποδεσμεύω τον μαρκαδόρο από το καπάκι , κάνω δυο βήματα μπρος στον πίνακα και σημειώνω: ΘΕΑΤΡΟ – ΦΕΤΑ ΖΩΗΣ – ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ – ΑΠΟΔΡΟΜΩ ΓΙΑΤΙ Τ’ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ….!!! ΤΙ ΛΕΤΕ, ΠΑΙΖΟΥΜΕ; Και η απαρχή του παιχνιδιού ξεκινά… Σαν αρχή τα θεατρικά παιχνίδια οι αυτοσχεδιασμοί και η εξέλιξη αυτών, ροκανίζουν την μεταξύ μας «απόσταση» και γεννούν μικρές ιστοριούλες, έως ότου ωριμάζει η επιθυμία το παιχνίδι με το θέατρο να μας ταξιδεύει σε πρωτόγνωρους τόπους…
Η ομάδα αποκτά δυναμική, ικανή να κολυμπήσει σ’ ένα οργανωμένο θεατρικό κείμενο. Πρώτη μας επαφή «ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ» του Βρετανού Στίβεν Μπην, έργο ταιριαστό (με μια μικρή διασκευή) για τον χώρο των φυλακών.
Πέφτει άκρατος ενθουσιασμός στην ομάδα. Οι πρόβες προχωρούν ικανοποιητικά. Όμως το Σκωτσέζικο ντους δεν το γλυτώνεις… Μια Τρίτη στην φυλακή έγινε απαρχή καινούργιας πλεύσης: Ένα ευχάριστο απρόβλεπτο (αποφυλάκιση ηθοποιού έγκλειστου) και ταυτόχρονα απουσίες ηθοποιών για διάφορους λόγους (μεταγωγή, Εφετεία κλπ ) φέρνουν την ομάδα αρκετά συρρικνωμένη.
Το κουβεντιάζουμε με τους λίγους εναπομείναντες. Υπάρχει διάθεση και καταλήγουμε σε καινούργιο «όχημα» θεατρικής απόδρασης…
Έτσι οι εναπομείναντες καλωσορίζουμε στην ομάδα μας τον «ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΝ» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Οι πρόβες μας μετ’ εμποδίων (λόγω απουσιών του ηθοποιού μας για Δικαστήρια) παρ’ όλα αυτά εξελίσσονται και φθάσαμε αισίως στη γενική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε με θεατές, τους κρατούμενους, την Τρίτη 30 Απριλίου στη σκηνή των Αγροτικών Φυλακών Τίρυνθας.
Υπό μορφή θεατρικού αναλογίου, στο ρόλο του Δημάρχου ο Κ. Κ. Πολύτιμη συμβολή στην στήριξη της ομάδας και συμμετοχή στο εικαστικό μέρος (ζωγραφική – σκίτσο) του έγκλειστου καλλιτέχνη Ιωάννη Μπ.
Κάπως έτσι ο «ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ» του Ιάκωβου Καμπανέλλη δίνει την ευκαιρία στους έγκλειστους καλλιτέχνες με πανηγυρικό τρόπο να γυμνάσουν την φαντασία τους ν αποκτήσουν εμπιστοσύνη κυρίως όμως να νιώσουν χρήσιμοι! Και όπως χαρακτηριστικά μας εκφράζει σε σχετικό ερωτηματολόγιο ο Γ.Π.: «Η συμμετοχή μου στην θεατρική ομάδα μ’ έχει βοηθήσει να ξεκλειδώσω τον χαρακτήρα μου επειδή ήμουν κλειστός και κάπως σκοτεινός σαν άνθρωπος».
Και όλα αυτά βέβαια δεν θα καρποφορούσαν εάν δεν υπήρχε η γόνιμη συνεργασία με Τη Διεύθυνση των φυλακών καθώς και ο συντονισμός από την κ. Άλκηστις Κοντογιάννη.
