Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

Τελικά ποιος έχει σιωπήσει; (γράφει ο Αντρέας Τσιάκος)

 

του Αντρέα Τσιάκου

 

“Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη”, έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης.

 

Την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία που μπορεί η μνήμη μου να ανακαλέσει γεγονότα και καταστάσεις, πολλοί συμπολίτες αναρωτιούνται: «Πού είναι ο καλλιτεχνικός κόσμος του τόπου, που είναι οι ποιητές, που είναι οι πνευματικοί άνθρωποι να βγουν και να μιλήσουν για τα κακώς κείμενα, γιατί όλοι τους σιωπούν»;

 

Η απάντηση είναι τόσο απλή όσο και πολύ δύσκολη συγχρόνως.

 

Ο πνευματικοί άνθρωποι, μιλάω για αυτούς που είναι και όχι για αυτούς που νομίζουν ότι είναι, δεν είναι καιροσκόποι. Δεν παίζουν το παιχνίδι της καθημερινότητας. Δεν περίμεναν καταστάσεις σαν κι αυτές των τελευταίων ετών για να μιλήσουν. Οι πνευματικοί άνθρωποι μιλούσαν, έγραφαν, μιλούν και γράφουν για όλα αυτά αιώνες τώρα και έχουν την ευθύνη των λόγων τους.

 

Τους διάβασες; Μιλήσανε μέσα σου; Ποια ήταν η τελευταία φορά που ο λόγος τους σε έκανε να αναρωτηθείς, έστω και στιγμιαία;

 

Οι πνευματικοί άνθρωποι δεν χωρίζουν πατρίδες, ανθρώπους, φυλές σε κατηγορίες. Τα λόγια τους είναι ξυράφι, δεν είναι καλοκαιρινό χιτάκι, δεν είναι ατάκα σε σελίδες κοινωνικών μέσων δικτύωσης, πόσα like μαζέψαμε, πόσες κοινοποιήσεις έγιναν. Η ποίηση, η μουσική, ο λόγος, ο χορός, οι τέχνες γενικότερα, ενώνουν. Ενώνουν λαούς, ελπίδες, όνειρα και οράματα για ένα κόσμο καλύτερο, για ένα κόσμο με κριτική άποψη, παλεύουν για ένα κόσμο που θα είναι απελευθερωμένος από εξουσίες κάθε είδους, για ένα κόσμο όπου ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί θα μπορούν να έχουν την ευθύνη της δικής τους ζωής, χωρίς να χρειάζονται από άλλους να τους λένε τι είναι κακό ή καλό.

 

Γι’ αυτούς που θέλουν τους πνευματικούς ανθρώπους στα πρωτοσέλιδα, μπορούν να τους συναντήσουν άνετα πλέον στο διαδίκτυο. Για τους υπόλοιπους όμως δεν υπάρχει η δικαιολογία, δεν τους παίζουν τα κανάλια, δεν μπορούμε να τους ακούσουμε πουθενά, αυτοί «ζουν στον κόσμο τους» και άλλα διάφορα. Η ευθύνη είναι καθαρά δική μας αν θέλουμε να ψάξουμε να τους βρούμε. Δεν είναι του «συστήματος». Το σύστημα παίζει τον ρόλο του και ο καθένας από εμάς τον δικό του. Και βέβαια για αυτούς που λένε ότι οι πνευματικοί άνθρωποι «ζουν στον κόσμο τους», ας αναρωτηθούν και οι ίδιοι σε τι κόσμο ζουν.

 

Κλείνοντας να μιλήσω για τον τόπο μας. Διάβασε τι έγραψε ο Καρούζος, ο Ρηγόπουλος, αναφέρω ενδεικτικά δυο ποιητές μας, για την «κρίση» που βιώνουμε. Την ηθική, την πνευματική, την πολιτική και τελευταία, πολύ τελευταία την οικονομική. Θυμάμαι σε μια συζήτηση παλαιότερα, στην εποχή της αφθονίας, να ειρωνεύονται τους δυο αυτούς ποιητές και να τους αποκαλούν απαισιόδοξους, τρελούς, και καταθλιπτικούς. Κι όμως και δυο αυτοί ποιητές μιλούσαν για αυτά που τώρα είναι καθημερινότητα. Τρελοί και καταθλιπτικοί όταν περνάμε καλά, άφαντοι και στον κόσμος τους όταν συναντάμε τα «δύσκολα». Όλα δικά μας δεν γίνεται…

 

Τελικά ποιος έχει σιωπήσει;

 

 

ΑΠΩΛΕΙΑ ΒΑΡΟΥΣ

 

Φλυαρία φλυαρία
βλέπω τη φάκα
και το τυράκι βλέπω
μα η σιωπή μου τρώει
τον ίσκιο του δολώματος
και δεν πεινά.

 

Φλυαρία φλυαρία
βλέπω τη φάκα
και το τυράκι βλέπω
μα η σιωπή μου ροκανίζει
τον ίσκιο της παγίδας·
γλιτώνει επιτυχώς.

 

 

 

3 Σχόλια
  • ο ιδιος ο προηγουμενος 16 Ιουνίου 2018

    και για να μην ειμαι αδικος στην ουσια του κειμενου σας συμφωνω. Οταν ακουω να ρωτουν που ειναι ο πνευματικος κοσμος παντα αναρωτιεμαι ποιον εννοουν πνευματικο κοσμο.Ασε που οταν γνωρισεις απο κοντα το πνευματικο κοσμο μπορει και να απογοητευτεις. Το γεγονος οτι καποιος ειναι μαστορας της γραφης ή τεχνιτης της νοτας δε σημαινει πως οταν τον συναντησεις δια ζωσης θα γοητευτεις το ιδιο οπως οταν διαβαζεις τις λεξεις του ή ακους τη μουσικη του. Μαλλον συμβαινει το αντιθετο Kαλυτερα λοιπον να κρατιουνται αποστασεις για να συντηρουνται οι μυθοι και να εχουμε και καπου να ακουμπαμε

    3

    0
  • Ανώνυμος 16 Ιουνίου 2018

    Ακριβώς,η ευθύνη είναι του καθενός ξεχωριστά. Η ευθύνη αυτή μας βαραίνει,αφού με την αδιαφορία μας σε όλα καταφέραμε να οδηγηθούμε σε πολιτική, πολιτισμική και ηθική παρακμή.
    Στην τελική ένας άνθρωπος με παιδεία γνωρίζει τουλάχιστον έως ποιο βαθμό θα αφήσει τους άλλους να καθορίζουν τη ζωή του.

    2

    0
  • Ανώνυμος 15 Ιουνίου 2018

    Εν τουτοιςε δω στο φεισμπουκ το ρίξατε το κείμενο σας που ειναι γεματο χιτακια,ατακες και που οι χρηστες μετρανε ποσα λαικ πηραν και ποσες κοινοποιησεις εγιναν Και για το δικο σας κειμενο θα μετρηθουν λαικ και κοινοποιησεις ξερετε.

    2

    4

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

error: Περιεχόμενο που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα.