Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

Το βιβλίο του Αργείτη Μιχάλη Κατσιμπάρδη για τον πατέρα του που φυλακίστηκε στα ναζιστικά στρατόπεδα

 

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από την «Άνεμος εκδοτική» το πρώτο λογοτεχνικό εγχείρημα του Αργείτη στην καταγωγή, φιλόλογου Μιχάλη Κατσιμπάρδη. Ό τίτλος του βιβλίου είναι «Δυο χειμώνες κι ούτε ένα καλοκαίρι» το οποίο αποτελεί μαρτυρία-ντοκουμέντο της ομηρίας του πατέρα μου στα ναζιστικά στρατόπεδα.

 

Την Παρασκευή 4 Μαΐου, το βιβλίο θα παρουσιαστεί στο Άργος, τη γενέθλια πόλη του συγγραφέα, στο «Θέατρο Πρόταση» (8 μμ). Θα προλογίσει ο σκηνοθέτης Νικόλας Ταρατόρης και θα μιλήσουν γι’ αυτό ο σχολικός σύμβουλος φιλολόγων Δημήτρης Γιαννακόπουλος και η φιλόλογος Λένα Γεωργακοπούλου. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα ερμηνεύσει η ηθοποιός Σοφία Καψούρου.

 

Όπως αναφέρει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ο Μιχάλης Κατσιμπάρδης:

 

 

Καλοκαίρι 1944. Λίγο πριν εγκαταλείψουν την Ελλάδα, οι Γερμανοί πυρπολούν, βασανίζουν, αιχμαλωτίζουν, αφανίζουν περιουσίες και ψυχές.

 

Ο πατέρας μου ήταν νέος, γεμάτος όνειρα για τη ζωή, περίμενε τη στιγμή που θα του δινόταν η ευκαιρία για το μεγάλο φτερούγισμα. Ο πόλεμος όμως ανατρέπει τα οράματα. Βρέθηκε στη δίνη του, άγουρος ακόμα από ζωή. Αντιστάθηκε, αρνήθηκε την υποταγή στους κατακτητές, προδόθηκε, συνελήφθη, βασανίστηκε, σύρθηκε στα ναζιστικά στρατόπεδα της Γερμανίας.

 

Έδωσε υπόσχεση να γυρίσει πίσω, στην πατρίδα και στους ανθρώπους του. Πάλεψε καθημερινά για την αξιοπρέπειά του μέσα στη φρίκη του στρατοπέδου, εκεί που η λέξη «άνθρωπος» χάνει το νόημά της. Γαντζώθηκε από τη ζωή και βγήκε απ’ αυτή τη μάχη λαβωμένος μα ζωντανός.

 

Γύρισε με λαχτάρα πίσω, σε μια πατρίδα όμως που δεν του άνοιξε ποτέ την αγκαλιά της. Μια μεταπολεμική Ελλάδα που κατασπάραζε τα παιδιά της, που έθετε διαχωριστικές γραμμές, που περιφρονούσε και τιμωρούσε.

 

Το βιβλίο αυτό ανοίγει διάπλατα την ψυχή του ήρωα, που για χρόνια ήταν βυθισμένη στο σκοτάδι. Και φέρνει στο φως όχι μόνο συνταρακτικά ιστορικά ντοκουμέντα, ερμηνείες και απαντήσεις σε πολλά «γιατί», αλλά επιπλέον πραγματεύεται τη δύσκολη κι ανεξερεύνητη σχέση του πατέρα-ήρωα με τον γιο-συγγραφέα. Μια σχέση που ποτίστηκε με περισσότερες σιωπές και λιγότερα λόγια.

 

 

O συγγραφέας

 

Ο Μιχάλης Κατσιμπάρδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην αργολική γη. Έζησε, όπως όλοι της γενιάς του, χορτάτα παιδικά χρόνια, με ατέλειωτα παιχνίδια στις αλάνες, με διάβασμα βιβλίων και μεγάλα όνειρα. Ευτύχησε να έχει καλούς γονείς, που αποτέλεσαν για την παιδική του ψυχή σπουδαίο σχολείο. Σπούδασε και διδάσκει φιλολογία. Ζει στην Αθήνα, όπως οι μισοί Έλληνες, εδώ και πολλά χρόνια. Πιστεύοντας ότι “είμαστε η μνήμη μας”, προσπαθεί να τη διαφυλάξει ακέραιη, όσο οδυνηρή μπορεί να είναι μερικές φορές.

 

Σ’ αυτό το πρώτο λογοτεχνικό του εγχείρημα τιμά αυτή την ανεκτίμητη γνωστική και ψυχική λειτουργία, αποχαιρετώντας μ’ αυτόν τον τρόπο οριστικά τον πατέρα του, δύο ακριβώς δεκαετίες μετά τον θάνατό του.

 

 

 

 

 

 

Rate this post
       
ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.