Η ανάπτυξη προϋποθέτει εκσυγχρονισμό του Κράτους (άρθρο της Ελένης Παναγιωτοπούλου)

145 Likes
14 Shares
4 Comments

 

Άρθρο* της Ελένης Παναγιωτοπούλου,

Περιφερειακής Συμβούλου Πελοποννήσου, Μέλους ΔΣ ΕΝΠΕ 

 

Ο νόμος του Καλλικράτη, αποπειράθηκε να ενισχύσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην κατεύθυνση της αποκέντρωσης του κράτους θεσπίζοντας σημαντικές μεταρρυθμίσεις, όπως ο θεσμός της αιρετής Περιφέρειας, με αναπτυξιακό ρόλο και η μεταφορά αυξημένων αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ.
Στην πράξη όμως, διαπιστώθηκαν πολλές ατολμίες, αστοχίες, ελλείψεις και δυσλειτουργίες στην διάρκεια της εξαετούς εφαρμογής του νόμου, με βασικότερες τις ελλείψεις πόρων και προσωπικού.

 

Σήμερα που η κυβέρνηση προωθεί την αναθεώρησή του, εμείς οι αυτοδιοικητικοί οφείλουμε να πάρουμε θέση, να περιγράψουμε το είδος της τοπικής αυτοδιοίκησης που θελουμε, αξιώνοντας τις αλλαγές που το υποστηρίζουν, δεδομένου ότι η ολοκλήρωση των αυτοδιοικητικών θεσμών και η εμπέδωση της αυτονομίας τους στον αντίποδα του κεντροβαρούς κράτους παραμένει ζητούμενο.

 

Λόγω της βαθιάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η κεντρική κυβέρνηση περιορίζεται σε ένα πολυ αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο, αποκλεισμένη από κάθε ουσιαστικό αναπτυξιακό ρόλο . Απο την άλλη μεριά, όλοι πλέον αντιλαμβάνονται οτι η ανάπτυξη προϋποθέτει εκσυγχρονισμό του κράτους . Οτι εκσυγχρονισμός του κράτους , σημαίνει αποκέντρωση , άρα αναβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οτι ανάπτυξη και αποκέντρωση συμβαδίζουν.

 

Τα ανωτέρω δεδομένα δημιουργούν ενα περιβάλλον, όπου οι αναπτυξιακές πρωτοβουλίες της αυτοδιοίκησης μπορουν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια ανάταξης της χώρας , με προϋπόθεση την αναβάθμιση και ενδυνάμωση των αυτοδιοικητικών θεσμών.

 

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε την αναθεώρηση του Καλλικράτη.

 

Επομένως, καταρχήν , η σχέση “επαιτείας “ΟΤΑ – Κυβερνήσεων όσον αφορά τους  οικονομικούς πόρους αλλα και η συνεχής τους μείωση, πρέπει να αντικατασταθεί με διαδικασίες που να εξασφαλίζουν ομαλή, έγκαιρη και επαρκή χρηματοδοτική ροή στους ΟΤΑ και να προασπίζουν την οικονομική τους αυτοτέλεια, εξασφαλίζοντας και το απαραίτητο προσωπικό.

 

Οι αρμοδιότητες των ΟΤΑ πρεπει να επαναπροσδιοριστούν, με βασικό κεντρικό ζητούμενο απο τις Περιφερειες , την ουσιαστική κατάργηση των Αποκεντρωμένων διοικήσεων. Οι αρμοδιότητες τους, εκτός απο τον εποπτικό τους ρόλο, πρέπει να μεταφερθούν στο Περιφερειες , μαζι με το αντίστοιχο προσωπικό.

 

Ζωτικής σημασίας είναι η παροχή της δυνατότητας έκδοσης κανονιστικών πράξεων στους ΟΤΑ στα θέματα ευθύνης τους και η ύπαρξη ενιαίας ελεγκτικής αρχής, ώστε να γίνεται ουσιαστικός έλεγχος με σαφήνεια, χωρις περιττή γραφειοκρατία.

 

Όσον αφορά την αλλαγή του εκλογικού συστήματος , δεν αποτελεί προτεραιότητα , διότι αφενός ουδόλως συνεισφέρει σε όσα αναφέρθηκαν προηγούμενα , αφετέρου μπορεί να παρεμποδίσει την αποτελεσματικότητα εκπλήρωσης του θεσμικού ρόλου της αυτοδιοίκησης.

 

Τα ανωτέρω σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν πως η αναθεώρηση του Καλλικράτη πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως πρόφαση για το “ξεφόρτωμα “αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ , χωρις σχέδιο και χρηματοδότηση , μονο και μονο για να απαλλαγεί από αυτές η κεντρική κυβερνηση και να κρύψει την αδυναμία ή την ανικανότητά της.
Ούτε σημαίνουν ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως όχημα για την “αλωση” εκλογικών κάστρων ούτε για την αποδόμηση της αυτόνομης αποτελεσματικότητας και της στενής σχέσης με τον πολιτη, που έχουν επιδείξει οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί .

 

 

Αντίθετα, οι επιχειρούμενες αλλαγές πρέπει να εξασφαλίζουν την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια της τοπικής αυτοδιοίκησης , με στόχο την ολοκλήρωση της διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας και την μετάβαση από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση .

 

* Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Δυναμική πορεία στην Αυτοδιοίκηση”

 

 

4 Σχόλια
  • Ανώνυμος 11 Μαΐου 2017

    εμείς οι απλοί άνθρωποι περιμένουμε ακόμα σωτήρες να μας απαλλλάξουν;Η κα Παναγιωτοπούλου μέρος του συστήματος είναι η οποία στα χρόνια που το Άργος αποψιλώθηκε,ισοπεδώθηκε,οι πολίτες βάδιαζαν εν μέσω χαλασμάτων ,στα χρόναι της λαίλαπας του Καμπόσου με λίγα λόγια, δεν πήρε ποτέ θέση,αντιθέτως σε εθνικές εορτές και φιέστες πάντα είχε περίοπτη θέση στους επισήμους.Τώρα θα βγουν όλοι απ τη νιρβάνα τους για να προωθηθούν ως σωτήρες

    3

    2
    • Ανώνυμος 11 Μαΐου 2017

      Κύριε απλέ ανθρωπε, το να είναι κάποιος μέρος του συστήματος κάποιου σημαίνει ότι 1) συντάσσεται δηλ κατεβαίνει μαζι του σε εκλογές ή στηρίζει δημοσίως ή στηρίζεται δημοσίως . 2) έχουν κοινά ή αλληλοεξαρτόμενα συμφέροντα πχ δοιρισμόυς,συγγενών ή συντρόφων οικονομικές συναλλαγές, χαριστικές αναθέσεις εργασιών ή υπηρεσιών.3) συνεχής και αποκλειστική παρουσία σε κομματα και βουλευτές – νομάρχες καθώς και ή επαγγελματική σχέση με αυτά (μισθός). 4) επαγγελματική εξέληξη-ανέληξη λόγω προσκόλλησης σε βουλευτικά και συναφή κομματικά γραφεία. 5) Η αναξιοκρατική ανάθεση αρμοδιοτήτων και τίτλων σε βαθμό που να γελαει ο κόσμος..6) η δια της πολιτικής απόκτηση αναγνωρισιμότητας 7) Να μην ξέρουν απο που κρατάει η σκούφια σου Τέλος οι εθνικές εορτές δεν ανηκουν σε κανεναν καμπόσο και στο παρεάκι του ανήκουν σε όλους του Αργείους .

      1

      0
      • Ανώνυμος 12 Μαΐου 2017

        εδω δεν ανηκει η πολη σε ολους τους Αργειους .Δειτε παρκαρισμενα αυτοκινητα σε πεζοδρομια,αναπηρους που τους στριμωχουν οι συνοδοι τους σε λιγα τετραγωνικα κατω απο σιδηροκατασκευες για να περασουν ,μηχανακια παρακρισμενα μπροστα απο τις μπαρες κι αλλα πολλα.Ολα τ αλλα βαρεθηκα να τα διαβασω περι συναλλαγων,μισθων και επαγγελματικων σχεσων.Αφορουν τους μετεχοντες και τους γνωριζοντες Η πολη περασε μια λαιλαπα και τα αποτελεσματα της μολις εχουν αρχισει να φαινονται.Αδεια μαγαζια,ερημοι δρομοι ,φτωχεια,μιζερια και κακομοιρια Η πολη της Ελλαδας που εκτος των πανελληνιων μνημονιων εχει να αντιμετωπισει και τοπικο μνημονιο

        2

        0
  • Ανώνυμος 9 Μαΐου 2017

    Εύχομαι ολοψυχα κα Παναγιωτοπούλου να μας κάνετε την τιμή να ασχοληθείται με την ενεργό πολιτική και στις επόμενες εκλογές ως υποψηφία βουλευτής. Εμείς οι άνθρωποι της απλής λογικής και της συντηριτικής παράταξης , αλλά του ιδιωτιου τομέα βλέπουμε στο προσωπο σας την απάντηση σε όλα αυτά τα σουργελα που καλούμεθα κάθε φορά να επιλέξουμε τόσο στις τοπικές (Καμποσαίικο…) όσο και στις κοινοβουλευτικές εκλογες .Μας κουράζουν και δεν μας αξίζουν οι μουγκοί καφροι (Σιδέρης..) οι επισης μουγκοί και διαρκώς επερωτούντες καθηγητές Ανοικτών (και χαριστικών) πανεπιστημίων (Ανδριανός), οι φθαρμένοι και κορεσμένοι ..(Μανίατης) και τέλος οι Ξανθιές ουρανοκατέβατες εξ αιτωλίας και Πασοκ ορμώμενες και καμποσοεπιβαλλόμενες- μισθοδοτούμενες (Κριγκου). Απαλλάξτε μας απο δαύτους θα κάνετε καλό στον τόπο μας .

    7

    1

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

error: Περιεχόμενο που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα.