Τον συγκλονιστικό αντιφασιστικό μονόλογο “Μάμμα Τόνι” της Φράνκα Ράμε και του Ντάριο Φο παρουσίασε στον ανοιχτό κοινωνικό χώρο του «Δον Κιχώτη» στο Άργος, το βράδυ της Παρασκευής, η ομάδα «Πείρα(γ)μα».
Η ηθοποιός Ειρήνη Μελά, κατάφερε να καθηλώσει τους θεατές με την υποκριτική της στο μονόλογο, ο οποίος για πρώτη φορά παρουσιάζεται στα ελληνικά, σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Αγγελικής Κασόλα. Συνεχείς ήταν οι εναλλαγές του δραματικού και του κωμικού στοιχείου ενώ συγκίνησε ακόμα και η μουσική επένδυση από ελληνικά και ιταλικά αντάρτικα τραγούδια…
Μετά το τέλος της παράστασης το κοινό είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τους συντελεστές της παράστασης και να εκφράσει τους προβληματισμούς του για την υπόθεση του έργου, η οποία παραμένει και σήμερα επίκαιρη…
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 η Φράνκα Ράμε έγραψε και ερμήνευσε μια σειρά μονολόγων βασισμένων σε μαρτυρίες υπαρκτών προσώπων της ιταλικής αντίστασης στο φασισμό. Κείμενα δυναμικά, καταγγελτικά, έμπηγαν το μαχαίρι στο κόκκαλο. Της στοίχησαν την απαγωγή και τον βιασμό της από μια ομάδα φασιστών που δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Η Φράνκα Ράμε έδεσε τις πληγές της και συνέχισε πιο μαχητικά και πιο γενναία. Κάνοντας μαζί με τον σύντροφό της Ντάριο Φο ένα υποδειγματικό πολιτικό θέατρο, που έφτανε στις ρίζες (και την έμπυρη δηκτικότητα) του λαϊκού θεάτρου.
Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:
Η «Μάμμα Τόνι» όταν μαθαίνει ότι οι φασίστες περνούν και πάλι από την πόλη της, αυτή τη φορά ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι για να εκφωνήσουν τους λόγους τους στην πλατεία, – μίας πόλης που θρήνησε πολυάριθμα θύματα στα χέρια των φασιστών- αγριεύει, σηκώνεται από την πολυθρόνα της, αρπάζει τη μαγκούρα της και ορμάει μονάχη να τους διώξει. Ο μονόλογος αυτός, σχεδόν άγνωστος, ανήκει στην περίοδο των αντιφασιστικών μονολόγων των Φο/Ράμε, βασισμένων σε μαρτυρίες και υπαρκτά πρόσωπα από την Ιταλική Αντίσταση. Πρωτοπαρουσιάστηκε με την Φράνκα Ράμε να ενσαρκώνει αυτή τη συγκλονιστική μάνα των ανταρτών στην μεγάλη πλατεία της Παβίας στις 25 Απριλίου του 1971.
Η ομάδα πείρα(γ)μα θέλησε να τιμήσει και να υπενθυμίσει το αντιφασιστικό της έργο της ηθοποιού, συγγραφέα θεάτρου και πολιτικής ακτιβίστριας Φράνκα Ράμε, έργο που την στοχοποίησε και που υπήρξε αιτία για την απαγωγή, το βασανισμό και το βιασμό της το 1973 από σκιώδη φασιστική οργάνωση που δρούσε όπως αποκαλύφθηκε 25 χρόνια αργότερα κατ’ εντολήν της Καραμπινιερίας του Μιλάνου, όταν το έγκλημα τους είχε πλέον παραγραφεί.
