Οριακά έχασε την 1η θέση και το χρυσό μετάλλιο στο 30ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υποβρύχιας Αλιείας που διεξήχθη στη Σύρο το διήμερο 16-17 Σεπτεμβρίου, ο Κρανιδιώτης ψαροντουφεκάς Γιάννης Σιδέρης.
Ο Σιδέρης, απέδειξε για μια ακόμα φορά πως είναι ο κορυφαίος αθλητής στην υποβρύχια αλιεία.
Ο ίδιος περιγράφει στο facebook τη δυσκολία του αγώνα και τον κίνδυνο που αντιμετώπισε η ζωή του 55 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας:
…Τον ροφό τον βρήκα 40 λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας στα 59μετρα .Μετά απο 20 λεπτά και τρεις βουτιές σ’ αυτο το βάθος, καταφερα στην τρίτη βουτιά , να χτυπήσω, να ξεβραχώσω και να ξεμπλέξω το ψάρι..
Αλλήθεια δεν ξερω που βρήκα την δύναμη μετα απο τόσες ώρες αγώνα να κανω επαναλαμβανόμενες βουτιές σε βάθη κάτω από τα 55μετρα .Σε βάθη που δεν γνωρίζουμε το πρωτόκολο επιφανείας!
Ένα μέρος του εγκεφάλου μου είχε απομονωθεί στο να διαβάζει σημάδια ή αντιδράσεις του κορμιού μου, γιατί το άζωτο δεν αστειευεται!
Το υπολοιπο κομμάτι μου λειτουργούσε ψαρευτικά.. να θέσω σωστα την βάρκα στο στίγμα,να οπλίσω, να εχω οξυμένες τις αισθήσεις μου στην βουτιά!
Υπήρξαν βουτιές που ακουμπουσα με την παλάμη μου στην τρύπα (για να σκοτεινιάσουν τα μάτια μου γρηγορότερα) και τραβούσα τ’ οπλο πίσω, καρτερευοντας υπομονετικα..τα δευτερόλεπτα περνούσαν κ εγώ εκει κολλημένος! Σ αυτες άκουγα την φωνή της μάνας μου.. ‘αγορι μου γύρνα πίσω σε χρειάζομαι’ και αφηνα τον βυθό αφήνoντας ενα κομματι του γιάννη εκει! Δάκρυζα που δεν είχα αλλο κουράγιο να μείνω περισσοτερο κάτω, να διακρινω κατι καλύτερα ,μέσα στην μαυρίλα του βυθού..
Στην επιφανεια έπρεπε να σβήσω τα πάντα..μια καινούργια βουτιά θα ξεκινούσε σε λίγο έπρεπε να είμαι συγκεντρωμένος εκεί, νεκρός χωρίς αισθήματα…
Δεν είχα αλλο Γιάννη να δώσω, στράγγιξα!
